Logeion | exceptio

exceptĭo, ōnis, f. [excipio], an exception, restriction, limitation (good prose and very freq., esp. in Cic.).

I In gen.: consiliorum, voluntatum sine ulla exceptione communitas, Cic. Lael. 17; so, sine (ulla) or cum exceptione, id. Fam. 6, 5, 1; id. Caecin. 8 fin.; id. Verr. 2, 5, 31; id. Att. 8, 4, 2; id. Q. Fr. 1, 1, 13; id. Inv. 2, 57, 172; Quint. 7, 1, 50; Plin. Ep. 1, 2, 5 et saep.; cf. in plur.: unus imperitat nullis jam exceptionibus, Tac. G. 44: quod si exceptio facit, ne liceat, ibi necesse est licere, ubi non est exceptum, etc., Cic. Balb. 14: sunt in tota lege exceptiones duae, id. Agr. 1, 4 et saep.—
II Esp., in jurid. Lat., the exception of the defendant to the plaintiff's statements, inserted in the praetor's edict, Gai. Inst. 4, 116 sq.; Just. Inst. 4, 13; Dig. 44, 1; Cod. Just. 8, 36; Cic. Inv. 2, 19; id. de Or. 1, 37; cf. Rein's Röm. Privatr. p. 448 sq.

exceptio, ōnis, f. (excipio), I) die Ausnahme, Einschränkung, einschränkende Bedingung, Klausel, Verwahrung, cum exceptione, Cic.: cum ea exceptione, quantum valeam quantumque possim, Cic.: cum hac exceptione, si etc., Petron.: sub hac exceptione, Plin. ep.: sine exceptione, sine ulla exceptione, Cic.: nullis exceptionibus, Tac.: alci exceptionem dare, mit jmd. eine Ausn. machen, Cic.: in quibus (verbis) nulla exc. est, Quint.: quodsi exceptionem facit, ne etc., Cic. – exceptiones edictorum, die Ausnahmestellung, die uns in den Erlassen angewiesen ist, Cic.: tacitis exceptionibus caveri, Cic. – II) die gerichtliche Einwendung wider den Kläger, die Einrede, de exceptione et formula, Tac. dial.: praetoriae exceptiones, Cornif. rhet.: exceptionem alci dare, Cic.: exceptione excludi, Cic.: exceptiones postulare, Cornif. rhet.

exceptio [CL] 1 receiving, reception (of person). susceptio mali pro bono ‥, ~o Satanae pro angelo lucis Gildas EB 21; Elsinus [episc. Wint.] ‥ Cantiam intrusus est. primoque ~onis die non abstinuit quin furias ‥ evomeret W. Malm. GP I 17. 2 exception, singling out (of person). ne personarum arguar ~onis Gildas EB 65; in tempore Noe diluvio / fertur mortalium facta perdicio / ‥ / paucorum admodum erat excepcio Walt. Wimb. Carm. 174; c1530 quod ‥ sitis caritativi ‥ et non discordantes convenientesve favoribus, consideracionibus seu personarum ~one ‥ utentes Vis. Leic. 309. 3 (log.) exception. dicendum de hac diccione ‘preter’ exceptiva, tum quod ~o sepe vult cadere super aliquam divisionem et ad eam continuari, turn quia oppositum habet ad ipsam (Shirwood) GLA III 21n. 75; ‘reliquimus omnia’ sc. preter illa sine quibus non potest hec vita transiri: dicunt quod talis ~o non potest colligi ex scripturis, sed ejus opposita ex scripturis patenter habetur. ideo talis exceptiva concedi non debet Ockham Pol. II 428. 4 (leg.) objection, plea; b (dist. by form); c (w. gen. of description). d (? fig.) obstacle, barrier. 1166 ut ‥ in usus adversariorum non multiplicet ~ones J. Sal. Ep. 270 (184 p. 220) ; quod ‥ per testes ~one majores probare parati sumus Gir. JS 4 p. 243; 1258 curia dicit quod ista ~o nulla est SelPlMan 57; 12‥ omnes qui in causa matrimoniali falsas ~ones maliciose opponunt Conc. Scot. II 27; 1305 non irrotulant ‥ legitimas ~ones MGL II 90; si accusatus per modum ~onis contra eos nequaquam crimen opponit Ockham Dial. 597; 1444 lego ‥ clerico meo ‥ omnes quaternos meos de practicis curie, viz. libellorum, posicionum, articulorum ~onum Test. Ebor. II 91; 1456 (v. agreare 1d). b 1208 Bracton 187b (v. dilatorius a); 1271 etc. (v. declinatorius a); 1276, 1289 ~oni ‥ in factum (v. 2 dolus b). c Glanv. XIII 11 (v. bastardia); per temporis ~onem possum te removere Vac. Lib. paup. 79; Ric. Angl. Summa 38 (v. dilatorius a); 1270 super ~one consanguinitatis ex parte prefati J. proposita SelCCant 63; 1276, 1289 ~oni doli, metus (v. dolus b); 1279 renuncio ‥ omni juris auxilio ‥ et maxime ~oni non numerate peccunie Reg. Heref. 219; 1307 super ~one nontenure inde ‥ allegata Year Bk. I (Selden Soc. XVII) 3; 1541 sentenciam interlocutoriam qua quandam ~onem spolii ‥ repulit Offic. S. Andr. 141. d s1178 Burgundie ‥ quam Italie vicinantem intelligas ad arcendos hostes ab ea parte cacumina montium, precipitia vallium in modum ~onis opponere Diceto YH 427. 5 land exempted from taxation. Cf. exemptio 2. 1254 estimatio bonorum ‥ abbatis et conventus de Waltham in ~one sua Val. Norw. 520; 1261 W. arrabit omnes ~ones predictas aratro suo DCLinc. Dij/70/2/62. 6 excerpt, extract. b (mus.) part, strain. Cuthb. Ob. Baedae clxii (v. excerptio); ~ones de Augustino super Johannem Text. Roff. 224v; ~o de penitentia Astulfi qui uxorem suam interfecerat Bart. Exon. Pen. 50; 12‥ incipiunt ~ones de libro Gilde (MS BL Cotton Nero D viii) Nen. HB rub.; c1396 ~ones orthodoxorum patrum de diversis tractatibus (Catal. Librorum) Meaux III lxxxvi; 1442 in alio libro continentur ~ones de Historia Aurea Ac. Durh. 471; 14‥ brevis et utilis ~o historie veteris et novi testamenti Cart. Reading F 118. b Itin. Ric. II 13 (v. depressio 2).

exceptĭō, (11) ōnis, f. (excipio), ¶ 1 limitation, restriction, réserve : sine ulla exceptione Cic. Fam. 6, 5, 1 ; sine exceptione Cic. Verr. 2, 5, 81, sans exception ; cum exceptione Cic. Q. 1, 1, 37, avec des restrictions [sub hac exceptione Plin. Min. Ep. 1, 2, 5 ] ¶ 2 condition, stipulation particulière dans une loi : Cic. Agr. 1, 10 ; Balbo 32 ¶ 3 [droit] exception, clause restrictive : Cic. de Or. 1, 168 ; Gaius Inst. 4, 116.

exceptiō, ōnis f (excipio)

1. uitzondering, beperking; beperkende voorwaarde, voorbehoud; ➤ cum (ea) exceptione; sine (ulla) exceptione; alci exceptionem dare een uitzondering voor iem. maken;
2. (jur. t.t.) exceptie, tegenwerping (verweermiddel bestaande in het aanvoeren v.e. grond v. niet-ontvankelijkheid) [doli verweer op grond v. onrechtmatig gedrag v.d. eiser]; ➤ exceptionem alci dare toestaan; exceptione excludi.

exceptio , onis. f.
除。不計。犯人駁。原吿。

Suggest a Translation
See an image

. Exceptionis pagina, apud Maff. Istor. diplomat. pag. 172. ex Instr. med. sæc. vii. Libellus seu Charta, qua quis prædium sub annuo censu ad vitam utendum accipit vel concedit, ut observant Auctores novi Tract. diplomat. tom. 1. pag. 267. quod a notariis, qui Exceptores appellabantur, aiunt illi, notis excipiebatur, sic dicta ; nisi forte ita nuncupatam malis ab exceptionibus in ea appositis ; nimirum quod censu non soluto, vel morte usufructuarii interveniente, ad dominum prædium illud reverteretur. Vide Præstaria et Precaria 1.

, Festum S. Martini quarto Idus Maii in Gallia celebratum, cujus appellationis rationem prodit Odo Cluniac. in Hierol. Macri voce Subventio : Hæc est igitur gloriosa, solemnisque Exceptio, qua archipræsul Turonensis Martinus ab exilio revertens, ab alumnia suis officiose adeo excipitur. Hagiologion Franco-Galliæ, quod ex Martyrol. Bituric. edidit Labbeus : Septimo Idus Mart. Apud Saxiacum Exceptio reliquiarum SS. Cancii, Canciani, etc.

exceptiō ōnis, f

ex + CAP-, an exception, restriction, limitation: sine ullā exceptione: imperitare nullis exceptionibus, i. e. with absolute power, Ta.: in lege.—Esp., in law, a limitation(in a declaration or complaint), C.—A protest, objection, C., Ta.

EXCEPTIO

EXCE´PTIO[ACTIO]

Exceptio

See actio.

exceptio

Saved

Recent