Logeion | ferus

homines feri atque barbari
savage and uncivilized men

ferus , ī, m.: a wild beast; in gen., a brute; a beast, 2.51; courser, steed, 5.818; stag, 7.489.

ferus , a, um: adj. (rel. to θήρ, wild beast), wild, untamed; fierce, 10.12; hard, cruel, 2.326; mad, frenzied, 6.49; of prey, carrion, 10.559.

fĕrus, a, um, adj. [cf. Gr. θήρ, Aeol. φήρ; Lat. ferox, etc.; v. ferio], wild, untamed.

I Lit., of animals and plants.
- A Adj. (syn. immanis, opp. cicur): quae vero et quam varia genera bestiarum vel cicurum vel ferarum! Cic. N. D. 2, 39, 99; cf.: si hoc apparet in bestiis, volucribus, nantibus, agrestibus, cicuribus, feris, id. Lael. 21, 81: apes (opp. cicures), Varr. R. R. 3, 16, 19: immanes et ferae beluae, Cic. N. D. 2, 64, 161: fera et immanis belua, id. Ac. 2 (Luc.), 34, 108; Nep. Dat. 3, 2; Curt. 5, 4, 19; Suet. Aug. 67: leones, Hor. Epod. 7, 12: equus, id. S. 1, 5, 57: caprae, Verg. A. 4, 152: palumbus, Plin. 30, 7, 20, § 60 et saep.: arbores, Plin. 14, 20, 25, § 127: oliva, Stat. Th. 6, 7: fructus, Verg. G. 2, 36: odor (with solitudinem redolens), disagreeable, Plin. 12, 17, 37, § 76.—
- B Subst.
- - 1 fĕrus, i, m., a wild animal, wild beast (poet.); a lion, Phaedr. 1, 21, 8; a boar, id. 4, 4, 3; a horse, Verg. A. 2, 51; 5, 818; a stag, id. ib. 7, 489; a serpent, Sil. 6, 268.—
  - 2 fĕra, ae (sc. bestia), f., a wild animal, wild beast (class.): immani et vastae insidens beluae, quocumque vult, inflectit illam feram, Cic. Rep. 2, 40; cf. id. Rosc. Am. 26, 71: neque ulla re longius absumus a natura ferarum, id. Off. 1, 16, 50: ipsae ferae nullo insequente saepe incidunt (in plagas), id. ib. 3, 17, 68: multa in ea (silva Hercynia) genera ferarum nasci constat, Caes. B. G. 6, 25 fin.: neque homini neque ferae parcunt, id. ib. 6, 28, 2: formidolosae dum latent silvis ferae, Hor. Epod. 5, 55: more ferarum, id. S. 1, 3, 109: Romulea fera, the she-wolf that suckled Romulus, Juv. 11, 104; a sea-monster, Ov. M. 4, 713; 719; a serpent, Hyg. Astr. 2, 42; the ant, Mart. 6, 15, 2; the constellations of the Great and Little Bear: magna minorque ferae, Ov. Tr. 4, 3, 1; Vulg. Gen. 37, 20.— Prov.: ferae inter se placidae sunt, morsuque similium abstinent, Sen. de lra, 2, 8, 3.—
II Transf., of places (syn. incultus): in locis feris arbores plura ferunt, in his, quae sunt culta, meliora, wild, uncultivated, Varr. R. R. 1, 7, 7; cf.: ferus, ager incultus, Paul. ex Fest. p. 86 Müll.: montes, Verg. E. 5, 28: silvae, Hor. S. 2, 6, 92.—
III Trop., wild, rude, uncultivated; savage, barbarous, fierce, cruel (syn.: immanis, agrestis, inhumanus; opp. mansuetus, humanus): ipsis in hominibus nulla gens est neque tam mansueta neque tam fera, quae non, etc., Cic. Leg. 1, 8, 24; cf.: nulla gens tam fera, nemo omnium tam immanis, cujus, etc., id. Tusc. 1, 13, 30; id. Phil. 3, 9, 23: ex feris et immanibus mites reddidit et mansuetos, id. Inv. 1, 2, 2; id. Verr. 2, 2, 21, § 51: ferus atque agrestis, id. Rosc. Am. 27, 74: inhumani ac feri testes, id. Rep. 1, 37 fin.; cf. Ter. And. 278: ferus et ferreus, Cic. Q. Fr. 1, 3, 3: quam ferus et vere ferreus ille fuit! Tib. 1, 10, 2; v. ferreus: nemo adeo ferus est, ut non mitescere possit, Hor. Ep. 1, 1, 39: Britanni hospitibus feri, id. C. 3, 4, 33: Numantia, id. ib. 2, 12, 1: Iberia, id. ib. 4, 5, 27: animi hominum, studiis bellandi jam immanes ac feri, Cic. Rep. 2, 14; id. Fragm. ap. Non. 342, 33 (Rep. 2, 23 ed. Mos.): ingenium immansuetum ferumque, Ov. M. 15, 85; cf.: (ostendere ejus) mores feros immanemque naturam, Cic. Rosc. Am. 13, 37: homines a fera agrestique vita ad hunc humanum cultum civilemque deducere, id. de Or. 1, 8, 33: victus, id. Inv. 1, 2, 2: moenera militiaï, Lucr. 1, 29: munera belli, id. 1, 32: hiems, Ov. Tr. 1, 1, 42; cf.: diluvies, Hor. C. 3, 29, 40: sacra (of death by sacrifice), Ov. M. 13, 454: dolores lenire requie, id. ib. 13, 317.—With supine: ferum visu dictuque (= δεινὸν ἰδεῖν καὶ λέγειν), Sil. 1, 175.—No comp. or sup.

ferus, a, um (verwandt mit θήρ, äolisch φήρ), wild (Ggstz. cicur, mansuetus, domesticus), I) eig. = ungezähmt, unbearbeitet, in der Wildnis wachsend, -lebend, bestia, belua, Cic.: equus, Iustin.: mons, Verg.: silvae, öde, Hor.: fructus, Verg.: victus, Cic.: arbor, Plin. – subst., a) fera, ae, f. (sc. bestia), das wilde Tier, das Wild (Ggstz. cicur, das zahme T.), multa genera ferarum, Caes.: ferae morsus, Cels.: ferae rabies, Curt.: ferarum ritu, Liv. u.a.: pecudum ferarumque ritu, Liv.: feras agitare, Cic. u. Liv.: feras venari, Sen. u. Gell.: ferae nullo insequente saepe incĭdunt (in plagas), Cic.: attrib., fera castor, Apul. met. 1, 9. – dah. übtr., ein Gestirn, der Wolf, Caes. German. phaen. 675: magna minorque ferae, die beiden Bären, Ov. trist. 4, 3, 1: v. einem Seeungeheuer, Ov. met. 4, 719: v. Schlangen, Hyg. astr. 2, 42: v. der Ameise, Mart. 6, 15. – b) ferus, ī, m., das wilde Tier, das wilde Schwein, Ov.: der Ochse, Ov.: das Pferd (auch das hölzerne trojanische), Verg.: der (auch zahme) Hirsch, Verg.: die Schlange, Sil. – II) übtr.: A) der Bildung nach wild, ungeschlacht, adeon me ferum putas, Ter.: homines feri ac barbari, Caes.: fera agrestisque vita, Cic. – B) dem Charakter nach wild = hart, grausam, hostis, Cic.: Iuppiter, Verg.: nemo tam ferus fuerit, hart, gefühllos, Nep.: übtr., ensis, Ov.: bellum, caedes, dolores, Ov.: facinus foedum ac ferum, aus einem wilden Charakter hervorgegangene, Liv.: sacra, v. einem Menschenopfer, Ov.: hiems, Ov. – mit folg. 2. Supin., ferum visu dictuque (griech. δεινὸν ἰδεῖν καὶ λέγειν), schrecklich, Sil. 1, 175. – ➳ faerus geschr., faerae ac leones, Fronto epist. 4, 1. p. 59, 12 N. – ferus ohne Kompar. u. Superl., für die ferocior u. ferocissimus eintreten, s. Wölfflin zu Liv. 21, 60, 4.

1 ferus [CL] 1 wild, feral, (as sb. usu. f.) wild beast. b (w. bestia or as sb. f.) wild game in royal forest, esp. deer. Gildas EB 19 (v. commoratio a); si ‥ quis sacrificium ‥ perdat, ‥ paeniteat, relinquens illud ~is et alitibus devorandum Id. Pen. 9; quos poeta Lucanus ‥ ad Orphei lyram cum innumerosis ~arum generibus cantu deductos cecinit Lib. Monstr. I 5; latronum magis latibula ac lustra ~arum quam habitacula fuisse videbantur hominum Bede HE III 23; et victum pariter hominique feraeque negabat Alcuin SS Ebor 590; cum indomita ~a ‥ discurrendo saevit Anselm (Orig. Pecc. 5) II 146; Britannia ‥ habet et nemora universis ~arum generibus repleta G. Mon. I 2; hominum vel ~arum habitatio Gir. TH pref. p. 20; ~us erat valde venenosus ‥ similis ‥ forma et fortitudine erat leoni (Abbanus 15) VSH I 12; in hoc deserto sunt plures fere male [ME: uuele bestes], leo superbie, serpens invidie [etc.] AncrR 67. b cum velocibus canibus insequor ~as [AS: þildeor] Ælf. Coll. 92; parcus est ibi ~arum silvaticarum DB I 129v; regalem ~am, quam Angli a staggon appellant (Ps.-Cnut) GAS 624; accusatur ‥ quod ~arum captioni consenserit, quod jura corone tacuerit, ‥ quod hundredo et alimoto defuerit P. Blois Ep. 95. 299B; 1232 milites debent inquirere ‥ quis habuerit arcus vel sagittas, vel canes vel leporarios, vel aliquod aliud ingenium ad maleficiendum domino regi de ~is suis Cl 31; 1237 parcum ad ~as in eo capiendas Cl 460; 1260 de cervis, damis et aliis grossis ~is nostris quos in forestis ‥ ceperit Pat 74 m. 5; 1260 cum ‥ ceperint in foresta regis de Fekham viginti ~as sine waranto, rex ‥ perdonavit ‥ transgressionem capcionis ~arum predictarum Cl 77; ~e regis Fleta 91 (v. feonare); 1295 (v. feonatio a); 1305 ~e bestie non sunt bestie warenne cujusmodi sunt lepores et cuniculi; immo ~e sunt bestie foreste, chacie et parci PlRCP 156 m. 194d.; 1325 subboscus destruitur per ~as (Ext.) Banstead 316; 1337 possunt sustentari in eodem parco xl fere Capt. Seis. Cornw 2; 1383 terciam partem ‥ de Halcton cum omnibus pertinentiis suis tam in boscis quam in planis, in moris et mariscis, ‥ in ~is [MonA VI 907: †fecis] et ferinis, ‥ et in omnibus aliis pertinenciis suis Cart. Cockersand 689; 1384 de cervis, bissis, damis, leporibus, et de omni alia ~a cum canibus et arcubus fugabili (Pat 318 m. 6) SelPlForest cxxx n. 1. 2 (of plant) wild, uncultivated (in quot., fig.). lurida rixarum populis fera semina spargo Bonif. Aen. (Iracundia) 381. 3 (of man or nation) barbarous, uncivilized. redire domum potius quam barbaram, ~am, incredulamque gentem ‥ adire Bede HE I 23. 4 fierce, ruthless, savage: a (of animal; also fig.). b (of man or his action; also as sb.). omnes ‥ bestiae ~ae mortiferum cujuslibet haereseos virus horrido ore vibrantes Gildas EB 12; barbaricae ~ae bestiae [sc. Saxones] timebantur Ib. 18; ut lupus ille ferus subjectos ‥ / ‥ laniat Æthelwulf Abb. 84; fragilem ‥ carnis amictum / ‥ / quem quondam primogenito ferus intulit anguis Wulf. Swith. I 531. b repellandas tam ~as ‥ gentium ‥ inruptiones Bede HE I 14; dextera namque meā tradet fera corpora loeto Bonif. Aen. (Iracundia) 378; qui cruce munitus superas fera praelia mundi Alcuin Carm. 114. 5. 1; quem fera multatrix lictoribus impietatis / addixit Frith. 193; Ekfridusque feri percussus cuspide Picti Ib. 995; quidam ferus urbe tenebat / compedibus strictum quendam pro crimine servum Wulf. Swith. II 1147; princeps ‥ in bello est mitis ut agnus, in pace ~us ut leo G. Mon. IV 9; H. Hunt. HA II 30 (v. dedignari 1a); fecit quicquid indignum erat fieri et ~um, i. e. crudele Trevet Troades 23. 5 (of weather) wild, stormy. b (of physical force or abstr.) raging, uncontrolled. tanta ingruit ‥ ~a tempestatis hiems [v. l. tempestas hiemis] Bede HE V 1. b ignibus usta feris virgo non cessit Agathe Bede HE IV 18 p. 247; invidia cogente fera Alcuin SS Ebor 515.

2 ferus v. veru

1 fĕrus, (8) a, um (cf. θήρ), ¶ 1 sauvage, non apprivoisé ou non cultivé : Cic. Læl. 81 ; Nat. 2, 99 ; feræ silvæ Hor. S. 2, 6, 92, forêts sauvages ¶ 2 [fig.] sauvage, grossier, farouche, cruel, insensible : gens fera Cic. Leg. 1, 24, race féroce ; hostis ferus Cic. Verr. 2, 2, 51, ennemi cruel || fera hiems Ov. Tr. 1, 1, 42, hiver rigoureux ; fera diluvies Hor. O. 3, 29, 40, inondation sauvage.

2 fĕrus, (14) ī, m. , animal : Virg. En. 2, 51 ; 7, 489.

ferus I. adj. a, um

1. wild, ongetemd [bestiae];
2. in het wild groeiend, bos- [fructus; arbor];
3. wild, onbewoond [montes; silvae];
4. onbehouwen, ruw [homines; vita];
5. wild, hard, gevoelloos (tegen: dat.) [tyrannus; mores; cor; ingenium; dolores; bellum; caedes; Britanni hospitibus]; II. subst. ī m (zelden) en (gew.) fera, ae f wild dier, alg. dier; ➤ ferarum ritu zoals dieren; (metaf.) magna minorque ferae de Grote en de Kleine Beer (sterrenbeelden).

ferus , a, um. adj.
野者。兇者。— ager 缺耕之田。Fera ulcera 不可治之瘡。

Suggest a Translation
See an image

ferus , i. m.
野獸。畜牲。

Suggest a Translation
See an image

ferus adj.

2 FER-, wild, untamed, uncultivated: beluae: leones, H.: fructūs, V.—As substm.: hastam in feri alvum contorsit, of the horse, V.: Pectebat ferum, the stag, V.: ut vidit ferum, the lion, Ph.—Meton., of places, waste, wild, desert: montes, V.: silvae, H.—Fig., wild, rude, uncultivated, savage, barbarous, fierce, cruel: hostis: genus hominum, S.: Nemo adeo ferus est, ut non mitescere possit, H.: Britanni hospitibus, H.: mores: sibi fera sacra parari, death by sacrifice, O.

Menu

Word wheel

ferus

Saved

Recent