fluentum
Frieze-Dennison Vergil
fluentum , ī, n.: a stream, river, 4.143; current, water, 12.35. (fluō)
flŭentum, i, n. [fluo], a flow, flood; in concr., running water, a stream, river.
- I Lit. (poet. and in post-class. prose; usually in plur.): fluenta Lubrica, Lucr. 5, 949: Xanthi, Verg. A. 4, 143: rauca (Cocyti), id. ib. 6, 327: Tiberina, id. ib. 12, 35: cum inter fluenta tibiis fidibusque concineret, i. e. by the Euripus, Flor. 2, 8, 9: Jordanis, Vulg. Num. 13, 30.—In sing., Ap. Deo Socr. p. 52; Aus. Mos. 10, 59; Avien. Perieg. 32; Prud. στεφ. 12, 32.—Of milk: tonans (Juppiter) suxit fluenta mammarum, Arn. 4, 141.—
- II Transf., a stream of fire (cf. fluctus, II. A. 2.): flammarum, Ap. Mund. p. 73 (shortly before, flumina); a stream or current of air, Lucr. 5, 278; al. fluenteis for fluentis.
fluentum, ī, n. (fluo), die Strömung, der Strom, umoris fluenta lubrica, Lucr.: Xanthi fluenta, Verg.: Sing. b. Auson., Avien. u.a. – fluenta mammarum, Milchstrom, Arnob.: flammarum, Feuerstrom, Apul.: auri, Goldstrom, Apul. – übtr., eloquentiae eius fluenta, Hieron. epist. 97, 3.
Nilotica gurgitis ~a
qui veherent dum ligna feri per terga fluenti, / fluminis et venti subito feriuntur ab ictu
lignum ‥ secus aquarum ~a plantatum
undique videas exuberare ~a
tunc ~a aquarum, que diversis mundi partibus, sive hominum usui, sive telluris irrigationi discurrunt, quiescent
tuncque lacrimas imbrium et ~orum terra producit
prope ~a Jordanis
dum genus humanum truculenta fluenta necarent
fons ‥ qui ‥ copiosa ~i sui dona profundat
ad puteum venit haurire puella fluenta
cum sale, cum cinere, cum vino, cumque fluento
ad vitalis ~a baptismi
prolixa legentibus doctrinae salutaris ~a manarunt
lugent dulcibusque lachrymarum ~is stratum suum per singulas noctes irrigant
doctrinae sitiens haurire fluenta suetus
bis didicit bini pia dogmata docte fluenti
quod remansit de aqua ad basim altaris fundit, quia Christus ~a doctrine in Hierusalem effudit
magnum aliquid secreti altique mysterii innuisse videtur sponsa adolescentulis in hac trina distinctione ~orum [cf. ]. primum dicit aquarum, secundum nominat lactis, tertium non indicavit ex nomine designandumCant. v 12
flŭentum, (14) ī, et ordt -ta, ōrum, n. , cours dʼeau, rivière, fleuve : Lucr. 5, 949 ; fluenta Tiberina Virg. En. 12, 35, le Tibre || liquide qui coule : Arn. 4, 21 || flammarum Apul. Mund. 34, torrents de flammes.
flŭentum, i, n.: fiume, corrente, corso d'acqua.