fluidus
fluidus, flowing, fluid, moist
fluidus , a, um: adj. (fluō), flowing, fluid, running; dropping, 3.663.
flŭĭdus (access. form, flŭvĭdus, Lucr. 2, 452; 464 sq.; Sedul. Carm. 4, 186; Sen. Ep. 58, 24), a, um, adj. [fluo], flowing, fluid, moist (mostly poet. and in post-Aug. prose; not in Cic. or Caes.).
- I Lit.: corpus, Lucr. 2, 452: quid tam contrarium est quam terrenum fluido? Col. 8, 16, 1: liquor, Verg. G. 3, 484: cruor, id. A. 3, 663; Ov. M. 4, 482; cf.: aspiciam fluidos humano sanguine rictus, id. ib. 14, 168: alvus, Ser. Samm. 29 fin.—
- II Transf.
- A In opposition to solid or firm, soft, slack, lax, languid (syn.: fluxus, languidus): lacerti, Ov. M. 15, 231; cf.: labor et aestus mollia et fluida Gallorum corpora decedere pugna coëgit, Liv. 34, 47, 5: caro, Plin. 9, 30, 50, § 95: vestis, flowing, loose, Just. 41, 2; Sen. Oed. 422.—*
- B Act., dissolving: calor, Ov. M. 15, 362.
fluidus, a, um (fluo), fließend, flüssig, I) eig.: cruor, Verg.: corpus, Lucr. – neutr. subst., quid tam contrarium est, quam terrenum fluido? Col. 8, 16, 1. – II) übtr.: a) wallend, herniederwallend, vestis, Iustin. u. Paul. Nol.: frondes, Lucr. – b) locker, weich, schlaff, schlotterig, caro, Plin.: lacerti, Ov.: so auch corpora, Liv.: neutr. pl. subst., firmamenta fluidorum ac labentium, Sen. ep. 102, 25. – c) verflüchtigend, calor, Ov. met. 15, 362.
infigens baculum creat post se fontem fluīdum
fluvidus, madidus
aqua exuberat ut in vino quia ~um est, et liquidum, et aquosum est
liquida et ~a
[fleuma ] naturale ‥ est frigidum et humidum, in colore album, in substantia ~um
reumaticis ygia, fluidis [gl.: patientibus fluxum ventris, sumptum cum succo plantaginis ] valet athanasia
quid cineri bustum, fluide quid purpura lepre?
gambas ~as
fluvidus, impetosus
situla ‥ discretionibus novit ~a cordium elementa in unum colligendo metiri
nodos discipline ‥ rupimus, munimenta virtutum laxamus et ~am hominis armaturam ut ‥
cogitationes vagas et vanas, fluxas et fluidas in cor mittit
ut Walensium fides ~a
consolidetque fide fluidos Christoque renodet
[animam ] non carnali voluptate ~am, non torpore desidem
flŭĭdus, (12) a, um (fluo), fluide, qui coule : Lucr. 2, 452 ; Virg. G. 3, 484 ; fluidus cruor Virg. En. 3, 663, sang qui coule ; fluidus sanguine Ov. M. 14, 168, dégouttant de sang || lâche, flottant : Just. 41, 2, 4 || mou, énervé, languissant [en parl. du corps] : Liv. 34, 47, 5 ; [chair] flasque : Plin. 9, 95, cf. Ov. M. 15, 231 || [fig.] qui sʼécoule, qui nʼa pas une consistance solide, éphémère : Sen. Ep. 58, 24 ; 66, 23 ; etc. || fluidus calor Ov. M. 15, 362, chaleur dissolvante.
- 1. (poët.) vloeiend, vloeibaar [liquor]; druipend [sanguine van het bloed];
- 2. (Lucr.) neergolvend [frondes];
- 3. slap, slungelig [lacerti; caro; corpora]; onstandvastig [habitus];
- 4. (Ov.) verslappend, ontbindend [calor].
fluidus
adj.
- FLV-, flowing, fluid, moist: liquor, V: humano sanguine rictūs, O.—Soft, slack, lax, languid: lacerti, O.: corpora, L.: calor, decomposing, O.