fluo
fluo, to flow, stream
the blood of Remus flowed into the ground
- I Lit.: per amoenam urbem leni fluit agmine flumen, Enn. ap. Macr. S. 6, 4 (Ann. v. 177 ed. Vahl.); cf.: ut flumina in contrarias partes fluxerint, Cic. Div. 1, 35, 78: flumen quod inter eum et Domitii castra fluebat, Caes. B. C. 3, 37, 1; cf. also: aurea tum dicat per terras flumina vulgo Fluxisse, Lucr. 5, 911: fluvius Eurotas, qui propter Lacedaemonem fluit, Cic. Inv. 2, 31, 96: Helvetiorum inter fines et Allobrogum Rhodanus fluit, Caes. B. G. 1, 6, 2: Arar in utram partem fluat, id. ib. 1, 12, 1: ea, quae natura fluerent atque manarent, ut aqua, Cic. N. D. 1, 15, 39: fluens unda, water from a stream (opp.: putealis unda, spring-water), Col. 1, 5, 1: in foveam, Lucr. 2, 475; cf. id. 5, 271: fluxit in terram Remi cruor, Hor. Epod. 7, 19; cf. Luc. 6, 61: imber, Ov. P. 4, 4, 2: sanguis, id. M. 12, 312: fluit de corpore sudor, id. ib. 9, 173; cf.: sudor fluit undique rivis, Verg. A. 5, 200: aes rivis, id. ib. 8, 445: nudo sub pede musta fluunt, Ov. R. Am. 190: madidis fluit unda capillis, drips, id. M. 11, 656: cerebrum molle fluit, id. ib. 12, 435: fluunt lacrimae more perennis aquae, id. F. 2, 820: fluens nausea, Hor. Epod. 9, 35; cf.: alvus fluens, Cels. 2, 6: fluit ignibus aurum, becomes fluid, melts, Ov. M. 2, 251.—
- B Transf.
- 1 Of bodies, to flow, overflow, run down, drip with any fluid.— With abl.: cum fluvius Atratus sanguine fluxit, Cic. Div. 1, 43, 98; Ov. M. 8, 400: cruore fluens, id. ib. 7, 343: sudore fluentia brachia, id. ib. 9, 57; cf.: fluunt sudore et lassitudine membra, Liv. 38, 17, 7; 7, 33, 14; cf. id. 10, 28, 4: pingui fluit unguine tellus, Val. Fl. 6, 360: vilisque rubenti Fluxit mulctra mero, overflows, Sil. 7, 190. —Without abl.: madidāque fluens in veste Menoetes, Verg. A. 5, 179: fluentes cerussataeque buccae, dripping with paint, Cic. Pis. 11, 25 (cf. Cic. de Or. 2, 66, 266, 2. b. infra): Graeculae vites acinorum exiguitate minus fluunt, i. e. yield but little wine, Col. 3, 2, 24; 3, 2, 5; 12, 52, 1.—With acc. of kin. signif.: Oenotria vina fluens, Claud. Laud. Stil. 2, 264.—
- 2 To move in the manner of fluids, to flow, stream, pour: inde alium (aëra) supra fluere, to flow, Lucr. 5, 514 and 522: unde fluens volvat varius se fluctus odorum, id. 4, 675 sq.; cf.: principio omnibus a rebus, quascumque videmus, Perpetuo fluere ac mitti spargique necesse est Corpora, quae feriant oculos visumque lacessant: Perpetuoque fluunt certis ab rebus odores, Frigus ut a fluviis, calor a sole, aestus ab undis Aequoris, id. 6, 922 sq.: aestus e lapide, id. 6, 1002: venti, id. 1, 280: fluit undique victor Mulciber, Sil. 17, 102: comae per levia colla fluentes, flowing, spreading, Prop. 2, 3, 13; cf.: blanditiaeque fluant per mea colla rosae, id. 4 (5), 6, 72: vestis fluens, flowing, loose, id. 3, 17 (4, 16), 32: tunicisque fluentibus, Ov. A. A. 3, 301: nodoque sinus collecta fluentes, Verg. A. 1, 320; cf. also: balteus nec strangulet nec fluat, Quint. 11, 3, 140: nec mersa est pelago, nec fluit ulla ratis, floats, is tossed about, Mart. 4, 66, 14: ramos compesce fluentes, floating around, spreading out, Verg. G. 2, 370: ad terram fluit devexo pondere cervix, droops, id. ib. 3, 524: omnisque relictis Turba fluit castris, pour forth, id. A. 12, 444: olli fluunt ad regia tecta, id. ib. 11, 236; so of a multitude or crowd of men: densatis ordinibus effuse fluentem in se aciem excepere, Curt. 6, 1, 6.—
- b Pregn., of bodies, to pass away, fall away, to fall off or out, to vanish: excident gladii, fluent arma de manibus, Cic. Phil. 12, 3, 8: capilli fluunt, Cels. 6, 1; Plin. 27, 4, 5, § 17: sponte fluent (poma) matura suā, Ov. Am. 2, 14, 25: quasi longinquo fluere omnia cernimus aevo, Lucr. 2, 69; cf.: cuncta fluunt omnisque vagans formatur imago, Ov. M. 15, 178: dissolvuntur enim tum demum membra fluuntque, Lucr. 4, 919: surae fluxere, Luc. 9, 770: buccae fluentes, fallen in, lank, Cic. de Or. 2, 66, 266.
- II Trop.
- A In gen., to flow, spring, arise, come forth; to go, proceed: ex ejus (Nestoris) lingua melle dulcior fluebat oratio, Cic. de Sen. 10, 31: carmen vena pauperiore fluit, Ov. P. 4, 2, 20: Calidii oratio ita libere fluebat, ut nusquam adhaeresceret, Cic. Brut. 79, 274: in Herodoto omnia leniter fluunt, Quint. 9, 4, 18; cf. also: grammatice pleno jam satis alveo fluit, id. 2, 1, 4: quae totis viribus fluit oratio, id. 9, 4, 7: oratio ferri debet ac fluere, id. 9, 4, 112.—Transf., of the writer himself: alter (Herodotus) sine ullis salebris quasi sedatus amnis fluit, Cic. Or. 12, 39; cf.: (Lucilius) cum flueret lutulentus, Hor. S. 1, 4, 11; 1, 10, 50; 1, 7, 28: facetiis, Plaut. Mil. 4, 8, 12 (1322): multa ab ea (luna) manant et fluunt, quibus animantes alantur augescantque, Cic. N. D. 2, 19, 50: haec omnia ex eodem fonte fluxerunt, id. ib. 3, 19, 48: dicendi facultatem ex intimis sapientiae fontibus fluere, Quint. 12, 2, 6; 5, 10, 19; 5, 9, 14: omnia ex natura rerum hominumque fluere, id. 6, 2, 13: nomen ex Graeco fluxisse, id. 3, 4, 12: ab isto capite fluere necesse est omnem rationem bonorum et malorum, Cic. Fin. 2, 11, 34; Quint. 1, 1, 12: unde id quoque vitium fluit, id. 11, 3, 109; 7, 3, 33: Pythagorae doctrina cum longe lateque flueret, spread itself, Cic. Tusc. 4, 1, 2: multum fluxisse video de libris nostris variumque sermonem, id. N. D. 1, 3, 6: sic mihi tarda fluunt ingrataque tempora, flow, pass, Hor. Ep. 1, 1, 23: in rebus prosperis et ad voluntatem nostram fluentibus, going, Cic. Off. 1, 26, 90: rebus supra votum fluentibus, Sall. H. Fragm. ap. Serv. Verg. A. 2, 169 (Hist. 1, 101 Dietsch); Tac. H. 3, 48; Just. 23, 3; cf.: rebus prospere fluentibus, succeeding, prospering, Tac. Or. 5; id. A. 15, 5: illius rationes quorsum fluant, proceed, Attic. ap. Cic. Att. 9, 10, 4; cf.: res fluit ad interregnum, Cic. Att. 4, 16, 11; cuncta in Mithridatem fluxere, Tac. A. 11, 9.—
- B In partic.
- 1 Of speech, etc., to flow uniformly, be monotonous: efficiendum est ne fluat oratio, ne vagetur, etc., Cic. de Or. 3, 49, 190: quod species ipsa carminum docet, non impetu et instinctu nec ore uno fluens, Tac. A. 14, 16; cf. Cic. Brut. 79.—Pregn., to dissolve, vanish, perish: qua (voluptate) cum liquescimus fluimusque mollitia, Cic. Tusc. 2, 22, 52: fluens mollitiis, Vell. 1, 6, 2; 2, 88, 2: cetera nasci, occidere, fluere, labi, nec diutius esse uno et eodem statu, Cic. Or. 3, 10: fluit voluptas corporis et prima quaeque avolat, id. Fin. 2, 32, 106: fluentem procumbentemque rem publicam populi Romani restituere, Vell. 2, 16 fin.—Hence,
- 1 fluens, entis, P. a.
- A Lax, relaxed, debauched, enervated, effeminate: inde soluti ac fluentes non accipiunt e scholis mala ista, sed in scholas afferunt, Quint. 1, 2, 8: Campani fluentes luxu, Liv. 7, 29, 5: incessu ipso ultra muliebrem mollitiem fluentes, Sen. Tranq. 15: fluentibus membris, incessu femineo, Aug. Civ. D. 7, 26.—
- B Of speech,
- 1 Flowing, fluent: sed in his tracta quaedam et fluens expetitur, non haec contorta et acris oratio, Cic. Or. 20, 66: lenis et fluens contextus, Quint. 9, 4, 127.—
- 2 Lax, unrestrained: ne immoderata aut angusta aut dissoluta aut fluens sit oratio, Cic. Or. 58, 198: dissipata et inculta et fluens oratio, id. ib. 65, 220; and transf. of the speaker: in locis ac descriptionibus fusi ac fluentes sumus, Quint. 9, 4, 138.—Adv.: flŭenter, in a flowing, waving manner (very rare): res quaeque fluenter fertur, Lucr. 6, 935 (but not ib. 520, where the correct read. is cientur; v. Lachm.): capillo fluenter undante, Ap. Met. 2, 16, 21. —
- 2 fluxus, a, um, P. a. (mostly poet. and in post-Aug. prose).
- A Lit., flowing, fluid: elementa arida atque fluxa, Ap. Mund. 19: sucus, Plin. 9, 38, 62, § 133: vas fluxum pertusumque, i. e. leaking, Lucr. 6, 20.—
- 2 Transf., flowing, loose, slack: ipsa crine fluxo thyrsum quatiens, Tac. A. 11, 31: habena, Liv. 38, 29, 6: amictus, Luc. 2, 362; cf.: ut cingeretur fluxiore cinctura, Suet. Caes. 45 fin.: fluxa arma, hanging slack, loose, Tac. H. 2, 99.—
- β Pregn., frail, perishable, weak: corpora, Tac. H. 2, 32; cf.: spadone eviratior fluxo, Mart. 5, 41, 1: (murorum) aevo fluxa, Tac. H. 2, 22. —
- B Trop.
- 1 Lax, loose, dissolute, careless: animi molles et aetate fluxi dolis haud difficulter capiebantur, Sall. C. 14, 5: cf.: animi fluxioris esse, Suet. Tib. 52: duces noctu dieque fluxi, Tac. H. 3, 76: spectaculum non enerve nec fluxum, Plin. Pan. 33, 1: fluxa atque aperta securitas, Gell. 4, 20, 8.—
- 2 Pregn., frail, weak, fleeting, transient, perishable: res nostrae ut in secundis fluxae, ut in adversis bonae, decayed, impaired, disordered, Cic. Att. 4, 2, 1: hujus belli fortuna, ut in secundis, fluxa; ut in adversis, bona, id. ad Brut. 1, 10, 2: res humanae fluxae et mobiles, Sall. J. 104, 2: divitiarum et formae gloria fluxa atque fragilis est, id. C. 1, 4; cf.: instabile et fluxum, Tac. A. 13, 19: fluxa auctoritas, id. H. 1, 21: cave fidem fluxam geras, Plaut. Capt. 2, 3, 79 (439): fides, Sall. J. 111, 2; Liv. 40, 50, 5; cf.: fluxa et vana fides, unreliable, unstable, id. 28, 6, 11; Tac. H. 2, 75; 4, 23: studia inania et fluxa, id. A. 3, 50 fin.: fluxa senio mens, id. ib. 6, 38.—Adv.: fluxē, remissly, negligently (post-class. and rare): more vitae remissioris fluxius agens, Amm.18, 7.
II) prägn.: A) = diffluere, gleichs. zerfließen, sich auflösen, erschlaffen (v. Gliedern, die ihre feste Haltung verloren haben, deren Bewegungen daher haltlos u. schwankend sind), fluunt sudore et lassitudine membra, ihre Gl. lösen sich in Schweiß u. Ermattung auf, Liv.: cum fluere iam lassitudine vires sentirent, ihre Kräfte vor Mattigkeit erschlafften od. schwanden, Liv.: fluere luxu, in Saus u. Braus leben, Liv. u. Curt.: mollitie od. mollitiis, vor W. ganz erschlaffen, Cic. u. Vell.: ebenso voluptatibus, Sen.: ne in luxuriam flueretis, Augustin. de civ. dei 1, 33 extr. Vgl. fluens no. II. – B) = effluere u. defluere, übtr.: 1) entsinken, excĭdent gladii, fluent arma de manibus, Cic. Phil. 12, 8. – 2) mit dem Nbbegr. des unbemerkten Vergehens = nach und nach entfallen, -abfallen, -ausfallen, a) eig.: fluunt poma, Ov.: capilli, Cels. – b) bildl., verfließen, entschwinden, vergehen, sich verlieren, fluit voluptas corporis, Cic.: tarda fluunt tempora, Hor.: fluit tempus et avidissimos sui (die nach ihr Geizenden) deserit, Sen.: cetera nasci, occĭdere, fluere, labi, Cic. – C) = fluitare, a) eig., oben auf den Wellen treiben, nec mersa ost pelago, nec fluit ulla ratis, Mart. 4, 66, 14. – b) bildl., ohne Halt sein, labor ille, carens rectore, fluit, Quint.: fluens (haltlose) procumbensque res publica, Vell. – D) activ = effundere, entströmen lassen, ausströmen, Oenotria palmite largo vina fluens, Claud. de cons. Stil. 2, 264: quando petra aquas fluxit, Ambros. hexaëm. 3, 2, 9: cuius (storacis) virgulae inter caniculae ortum cavernatim lacrimam fluunt, Isid. 17, 8, 5: als spät. mediz. t. t., fl. sanguinem, Cael. Aur. de morb. chron. 2, 11. § 126: ex supernis faucium od. ex iecore od. ex capite sanguinem, ibid. § 128 u. 132 sq.: im Bilde, legi litteras tuas fluentes lac et mel, Augustin. epist. 27, 2. – ➳ arch. fluont, Plaut. most. 1109 – vulg. Fut. akt. fluebunt, Itala Ioann. 26, 23 Ps. Cypr. de mont. Sina et Sion 9. – Partiz. Fut. akt. vulg. fluitūrus, Boëth. cons. phil. 4, 6. p. 89, 35 Obb.; archaist. flūctūrus, Prisc. 9, 52 (ohne Beleg). – Partiz. Perf. Pass. auch flūctus, nach Prisc. 9, 52. – Partiz.-Adj. fluxus s. bes.
➳ arch. fluont Pl. Most. 1109 ; part. fluctus et flucturus dʼaprès Prisc. Gramm. 9, 52, mais sans exemple ; fluiturus Boet. Cons. 4, 6 ; fut. fluebunt Itala Joann. 26, 23.
- 1. vloeien, stromen; ➤ aqua, imber fluit; lacrimae fluunt; inter Helvetiorum fines et Allobrogum Rhodanus fluit; fluit de corpore sudor; fluit in terram cruor;
- 2. druipen, nat zijn (van: abl.) [sudore; cruore]; ➤ Graeculae vites acinorum exiguitate minus fluunt hebben maar weinig sap;
- 3. (metaf.) in beweging zijn; ➤ cuncta fluunt alles is voortdurend in verandering;
- 4. (v. taal) (a) stromen; ➤ oratio ex ore alcis fluit; (b) eentonig voortstromen; ➤ ne fluat oratio; cum flueret lutulentus in de troebele stroom v. zijn verzen; (c) (Sen.) gelijkmatig, rustig stromen; ➤ oratio fluens leniter;
- 5. (poët.) (v. tijd) verlopen, voorbijvliegen; ➤ fluunt tempora;
- 6. (poët.; postklass.) (v.e. mensenmassa) (samen)stromen; ➤ turba fluit castris uit het legerkamp;
- 7. (v. abstr.) zich uitbreiden, zich verbreiden, om zich heen grijpen, overslaan; ➤ multus sermo fluit er worden veel opmerkingen gemaakt; Pythagorae doctrina longe lateque fluxit;
- 8. (poët.) rijkelijk voorzien zijn van (m. abl.) [luxu];
- 9. ontstaan uit, afstammen, afkomstig zijn van; ➤ nomen ex Graeco fluit; omnia ex natura rerum fluunt; haec omnia ex eodem fonte fluxerunt;
- 10. verlopen, zich ontwikkelen, gaan; ➤ videamus illius rationes quorsum fluant; rebus ad voluntatem fluentibus omdat alles naar wens loopt;
- 11. vervliegen, wegvloeien, uiteenvallen, vergaan, verslappen; ➤ vires lassitudine fluunt; mollitiā ~ opgaan, wegsmelten in; membra fluunt;
- 12. vloeibaar worden, smelten; ➤ fluit ignibus aurum;
- 13. vallen, (neer)storten [ad terram]; ➤ arma de manibus fluunt;
- 14. (poët.) naar beneden hangen, neergolven; ➤ coma, tunica, balteus fluens; rami fluentes.
流。增益。— mollitia 私慾無度。— facetiis 不勝巧言。Fluit voluptas 快樂速過。Omnia prospere fluunt 各事 皆順。Arma fluent de manibus 兵器將脫手。 Rationes quorsum fluant 諸謀何了局。
Suggest a Translation
See an image
- FLV-, to flow, stream,in contrarias partīs: flumen quod inter eum et castra fluebat, Cs.: naturā: fluxit in terram Remi Cruor, H.: sudor fluit undique rivis, V.: fluunt lacrimae more perennis aquae, O.: fluit ignibus aurum, melts, O.—To flow, overflow, run down, drip: madidāque fluens in veste Menoetes, V.: fluentes buccae, dripping: tantum, yield(of the grape), V.: cum fluvius sanguine fluxit: sudore, O.—To flow, stream, pour, throng, glide: nodoque sinūs conlecta fluentīs, V.: ramos compesce fluentīs, spreading, V.: Ad terram fluit devexo pondere cervix, droops, V.: relictis Turba fluit castris, pour forth, V.: ad terram fluens, sinking, V.—To pass away, fall away, fall off, vanish: fluent arma de manibus: poma, O.: Cuncta fluunt, are changing, O.—Fig., to flow, spring, arise, come forth, go, proceed: ex eius linguā melle dulcior fluebat oratio.—To roll, flow, move, spread: doctrina longe lateque: de libris nostris sermonem: Hoc fonte derivata clades In patriam fluxit, H.: res ad voluntatem nostram fluentes.—Of persons: (Herodotus) quasi sedatus amnis fluit.—Of speech, to be fluent, be verbose, be monotonous: efficiendum est ne fluat oratio: Cum flueret lutulentus (Lucilius), H.—To pass away, dissolve, vanish, perish: tarda fluunt tempora, H.: mollitiā: lassitudine vires, L.: voluptas corporis: Spes Danaūm, V.
-
…, quod per fines Haeduorum et Sequanorum in Rhodanum influit, incredibili lenitate, ita ut oculis in utram partem fluat iudicari non possit. Id Helvetii ratibus ac lintribus iunctis transibant. Ubi per exploratores Caesar certior factus est tres…
Julius Caesar, Gallic War
-
…, multo facilius atque expeditius, propterea quod inter fines Helvetiorum et Allobrogum, qui nuper pacati erant, Rhodanus fluit isque non nullis locis vado transitur. Extremum oppidum Allobrogum est proximumque Helvetiorum finibus Genava. Ex eo oppido pons…
Julius Caesar, Gallic War
-
…cotidiano usu atque illecebris facile par similisque ceteris efficiebatur. Sed maxume adulescentium familiaritates adpetebat eorum animi molles etiam et fluxi dolis haud difficulter capiebantur. Nam ut cuiusque studium ex aetate flagrabat, aliis scorta praebere, aliis canes atque…
Sallust, Catilina
-
…, quae mare, quae terras, quae denique nubila caeli verrunt ac subito vexantia turbine raptant, nec ratione fluunt alia stragemque propagant et cum mollis aquae fertur natura repente flumine abundanti, quam largis imbribus auget montibus ex altis…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…ipsa, qua fruimur, brevis est, memoriam nostri quam maxume longam efficere. Nam divitiarum et formae gloria fluxa atque fragilis est, virtus clara aeternaque habetur. Sed diu magnum inter mortalis certamen fuit, vine corporis an…
Sallust, Catilina
-
…flamina nubes emittitque Notum. Madidis Notus evolat alis, terribilem picea tectus caligine vultum barba gravis nimbis, canis fluit unda capillis ; fronte sedent nebulae, rorant pennaeque sinusque. Utque manu late pendentia nubila pressit, fit fragor…
Ovid, Metamorphoses
-
…posse videtur, neutrum horum librorum ex altero esse descriptum, tamen nulla est dubitatio, quin ex eodem fonte fluxerint. . Codex Neapolitanus IVG N membran. formae quatern. saec. XV cf. C. Janelli ,…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…de se nimis videretur aut insolens aut loquax. etenim, ut ait Homerus, ex eius lingua melle dulcior fluebat oratio ; quam ad suavitatem nullis egebat corporis viribus. et tamen dux ille Graeciae nusquam optat ut Aiacis similis…
M. Tullius Cicero, De Senectute
-
…enim de me ; tantum dico, Caesarem hunc adulescentem, per quem adhuc sumus si verum fateri volumus, fluxisse ex fonte consiliorum meorum. huic habiti a me honores nulli quidem, Brute, nisi debiti, nulli nisi…
Cicero, Epistulae ad Brutum