fraudiger
fraudĭger, ĕra, ĕrum, adj. [fraus + gero],
- cheating, fraudulent (post-class.): loquelae, Tert. Genes. 3.
fraudiger, gera, gerum (fraus u. gero), betrügerisch, suadelae, Tert. in genes. 114.
fraudĭger, ĕra, ĕrum, trompeur, décevant : Cypr. Gall. Gen. 114.
Tertull. Genes. 3. Femina
Fraudigerismisere decepta loquelis.