fructifico
fructĭfĭco, āre, v. n. [fructus+facio],
- to bear fruit (post-class.): laurus fructificat, Calp. Ecl. 4, 91; Tert. Res. Carn. 52; Vulg. Marc. 4, 20 al.
frūctifico, āre (fructus u. facio), I) intr. Früchte treiben od. tragen, Calp. ecl. 4, 91. Tert. de res. carn. 52. Sulpic. Sev. dial. 1, 13, 3. Hieron. in Galat. 2, 19. – II) tr. befruchten, omnia, Sedul. carm. pasch. 3, 10.
frūctĭfĭcō, āre, ¶ 1 intr. (fructus, facio), produire des fruits, fructifier : Calp. Ecl. 4, 91 ¶ 2 tr., procréer : Tert. Marc. 2, 4.