ha
ha! ! interj.
- Ha hae or hahae, an exclamation of joy, thank heavens! hahae, nunc demum mi animus in tuto locost, Plaut. Ps. 4, 5, 1 (1052).—
- II Ha ha he, or in one word, hahahe, an exclamation of laughter or derision, ha! ha! ha! Chr. Ha, ha, he! Me. Quid risisti? Ter. Heaut. 886; Plaut. Ps. 4, 1, 36 (940); Ter. And. 754; id. Eun. 426; 497; id. Hec. 862; id. Phorm. 411: hahahe, jam teneo, quid sit, Plaut. Poen. 3, 5, 23 (768).
carpitur inde gravi conjunx dilecta vetemo / praesidis, infaustas, ha! ha! procurantis abenas
ha, quotiens monachi ‥ decipiuntur!
sed quanta decore, quis illud / explicet? ha quid ego dicam?(
ha! brevis iste stilus non regum sufficit altis / laudibus
haa proh pudor! o sevi homines ‥ quis non exhorreat?
ha! !
- interj., see hahahae.