ignaviter
ignāvĭter, adv., v. ignavus fin.
īgnāviter, Adv., s. īgnāvē.
rex Edwardus prescius mori in bello ad bellum cum Saul vadit et in bello cum Saul non gladio ~iter sed fato excedit
ignāvĭter (16) = ignave : Hirt. Att. 15, 16, 2.
ignave.
Ignaviteraliquid faciam ? Adde