illi
illi, there, therein
illi, adv., v. 2. illic init.
illī, Adv. (eig. alter Lokat. *illoi od. *illei v. ille), dort, I) = an jenem Orte (s. Ussing Plaut. Amph. 245. Brir Plaut. capt. 275. Lorenz Plaut. mil. 255. Spengel Ter. Andr. 745), dum in portu illi ambulo, Plaut.: iube domum ire; iam ego illi ero, Plaut.: illi ubi, Komik. – II) dabei, in od. bei jener Sache, Ter. adelph. 116.
illī, (12) ¶ 1 dat. sing. et nom. pl. masc. de ille ; v. ille
➳ ¶ 2 adv., à cet endroit-là : Pl. Capt. 275 ; Amph. 245 ; Mil. 254 ; Ter. Andr. 745 ; Ad. 116.
illī
adv.
- old locat. of ille, there, therein: Nam illi haud licebat loqui, etc., T.: praeclara illi laudatur hiaspis, Iu.—Fig., in that affair: ego illi maxumam partem feram, T.