illiberalis
illiberalis, ignoble, ungenerous, vulgar, sordid, mean, disobliging
illībĕrālis (inl-), e, adj. [in-liberalis],
- unworthy of a freeman, ignoble, ungenerous, sordid, mean, disobliging (class.; mostly of things): illiberales et sordidi quaestus mercenariorum omnium, quorum operae, non quorum artes emuntur, Cic. Off. 1, 42, 150: labor, id. Fin. 1, 1, 3: facinus, Ter. Ad. 449: duplex omnino est jocandi genus, unum illiberale, petulans, flagitiosum, obscenum: alterum elegans, urbanum, ingeniosum, facetum, Cic. Off. 1, 29, 104: res ad cognoscendum non illiberalis, id. de Or. 1, 32, 146: mens, Quint. 1, 3, 14: cibus (raphanus), Plin. 19, 5, 26, § 79: servom haud illiberalem praebes te, Ter. And. 961: non te in me illiberalem putabit, disobliging, Cic. Fam. 13, 1, 5.—
- II Niggardly, grasping: paulatim illiberali adiectione ad centum talenta perductus, Liv. 38, 14, 14. —Adv.: illībĕrālĭter, ignobly, ungenerously, meanly: factum a vobis (with duriter immisericorditerque), Ter. Ad. 664: me audiatis ut unum e togatis, patris diligentia non illiberaliter institutum, Cic. Rep. 1, 22; id. Att. 16, 3, 2: aliquid aestimare valde illiberaliter, i. e. meanly, stingily, id. ib. 4, 2, 5.
il-līberālis, e (in u. liberalis), I) unedel, dem Charakter u. Benehmen nach, servum haud illiberalem praebes te, Ter.: te in me illiberalem putabit, ungefällig, Cic. – II) übtr.: A) unedel = gemein, unanständig, facinus, Ter.: quaestus, Cic.: genus iocandi, Cic.: est enim (artificium), etiamsi minus necessarium ad bene dicendum, tamen ad cognoscendum non illiberale, gereicht ihre Erlernung einem Menschen von guter Erziehung zur Zierde, Cic. – b) knickerig, schmutzig geizig, filzig, adiectio, Liv. 38, 14. § 14.
~is, i. non liber
pena et forisfactio non una eademque erit liberalis, quem Dani(ealderman vocant, et ~is, domini et servi, noti et ignoti
si liberalis aliquis feram foreste fugerit, ‥ x s. regi emendet; si ~is dupliciter emendet; si servus, careat corio(
si vero [(regalem feram ] occident, amittat liberalis scutum liberalitatis; si sit ~is, careat libertate; si servus, vita
semper in regia considentibus militibus palam convivabatur; indecens enim et ~e testabatur esse si clam obsonaretur
quia dicti canonici neque ingrati neque ~es erga me patronum suum in necessitate mea inveniri voluerunt, dederunt mihi ccc m.
illībĕrālis (14) (inl-), e, indigne dʼun homme libre : Cic. Off. 1, 150 || bas, vulgaire : Cic. Off. 1, 104 || désobligeant : Cic. Fam. 13, 1, 5 || avare, mesquin : Liv. 38, 14, 14.
- 1. een vrij man onwaardig, onedel, gewoon [homo; quaestus; facinus; cibus];
- 2. onhoffelijk, onaardig;
- 3. gierig, krenterig.
illīberālis, illīberāliter see inlīb-.
in-līberālis (ill-) e, adj.,
- ignoble, ungenerous, vulgar, sordid, mean, disobliging: quaestūs: facinus, T.: iocandi genus: Servos, T.: in me, disobliging.—Niggardly, petty: adiectio, L.