About
Menu

illicere

illicere [CL] , to entice, induce, attract (usu. into course of action). b (p. ppl. illectus as sb. m.) enticed person. putida pecudum exta olidasque holocaustomatum fibras illexit Aldh. Met. 2 p. 68; solitariae conversationis amore inlectus V. Cuthb. IV 11; [cogitationes] quae naturali motu mentem percurrentes non tamen hanc ad patranda vitia inliciunt quam a bonis quae cogitare debuit impediunt Bede Hom. II 12. 168; inlicio plures stolidos me amare ferocem, / dulcius ut mulsum quaerant quam nectaris haustum Bonif. Aen. (Cupiditas) 237; 842 (14c) diabolica fraude deceptus et saeculari cupiditate inlectus CS 438; pulchritudine principalis litterae illius libri illectus Asser Alf. 23; 949 (11c) mentes humanas incentor fraudulentus ‥ deludit, nunc, inquam, promissis ‥ decipit, nunc rebus migrantibus pervicaciter quasi necessariis inlicit CS 880; cunctos in amorem ipsius illexerat G. Mon. IX 12; tu ‥ uxorem ducis, admirans nobilitatem generis, affectans tutelam potestatis, nimia illectus pecunia Pull. Sent. 957A; memoria [S. Cuthberti] permultos ‥ ad celebranda tanta sollempnia accendendo illexit R. Cold. Cuthb. 137 p. 285; cujus animum ita largitionibus illexerat ut non solum neptem non proderet sed ad fugiendum expediret V. Chris. Marky. 32; ecce lucius trium pedum longitudinis aut amplius super sagene cordas jacebat extensus, nullo sagene vel macule ejus fili vel funiculi retinaculo coarctatus sed beati viri benedictione ab aquis quasi abstractus et illectus R. Bocking Ric. Cic. I 77; Salomon in hoc libro ut ad eam auditores ~iat sic procedit Holcot Wisd. 9.  b vos ~um vestrum inducitis in timorem et confusionem, vos ab illo absciditis spem et consolationem Anselm (Or. 10) III 34.

Saved

Recent