interceptor
interceptor, an intercepter, usurper, embezzler
interceptor, ōris, m. [intercipio],
- an intercepter, usurper, embezzler: praedae, Liv. 4, 50, 1: litis alienae, id. 3, 72, 4: donativi, Tac. H. 3, 10: divini beneficii, one who renders void, Val. Max. 9, 11, 4.
interceptor, ōris, m. (intercipio), der Unterschlager, praedae interceptor fraudatorque, Liv. 4, 50, 1: donativi, Tac. hist. 3, 10: alienae litis (Streitobjekts), Liv. 3, 72, 4: divini beneficii, Vereitler, Val. Max. 9, 11, 4.
consequenter processum est contra Nicholaum Brambre militem qui eidem dampnationi subjacuit, licet plures habuit [v. l. habuisset ] †~ores [] : intercessores MS BL Cotton Claudius B ix f. 288vb
interceptŏr, (14) ōris, m. (intercipio), celui qui intercepte, qui dérobe, qui soustrait : Liv. 4, 50, 1 ; Tac. H. 3, 10.
interceptor ōris, m
- CAP-, an intercepter, usurper, embezzler: praedae, L.: donativi, Ta.