interceptus
interceptus, a, um, Part., v. intercipio.
interceptus, ūs, m. [intercipio],
- a taking away, Fulg. Myth. 3, 10.
interceptus, Abl. ū, m. (intercipio), die Wegnahme, Fulg. myth. 3, 10. p. 78, 23 H.
1 interceptus, a, um, part. de intercipio.
2 interceptŭs, abl. ū, m. , action de surprendre : Fulg. Myth. 3, 10.
interceptus , a, um. part. p. v. intercipio.
— mortalitate 死候斷其謀。— veneno 毒斃之。Interceptae litterae 途次攔戳之書信。Exercitus intercepti 斷開之軍。
Suggest a Translation
See an image
— mortalitate 死候斷其謀。— veneno 毒斃之。Interceptae litterae 途次攔戳之書信。Exercitus intercepti 斷開之軍。
Suggest a Translation
See an image
interceptus
- P. of intercipio.