interritus
interritus, undaunted, undismayed, unterrified
interritus , a, um: (adj.), unaffrighted; dauntless, 5.427; of inanimate things, undisturbed; without peril, secure, 5.863.
in-terrĭtus, a, um, adj.,
- undaunted, undismayed, unterrified (poet. and in post-Aug. prose; cf. impavidus): bracchia interritus extulit ad auras, Verg. A. 5, 427: spectatque interrita pugnas, id. ib. 11, 837: vultu, Quint. 1, 3, 4: classis interrita fertur, fearless, Verg. A. 5, 863; Ov. M. 13, 198; 15, 514; Tac. A. 1, 64; Quint. 5, 7, 11 al.; Curt. 6, 5, 29; 3, 6, 9 al.—With gen.: mens interrita leti, unterrified at death, not afraid of death, Ov. M. 10, 616.— Adv.: interrĭtē, undauntedly, Mart. Cap. 1, § 16 init.
in-territus, a, um (in u. terreo), unerschrocken (Ggstz. timidus), testes firmi et interriti, Quint.: int. vultus, Quint. u. Curt.: illa interrita vultu, Ov.: interritus omni periculo (in jeder G.), Sen. rhet.: homo interritus periculis (in G.), Sen.: audio interritus, Plin. ep.: sedebat inturbatus, interritus, Plin. pan.: extentam cervicem interritus liberto praebuit, Vell.: classis interrita fertur, Verg.: mit Genet., mens interrita leti, Ov. met. 10, 616.
Parisius rector varios interritus audit / rumores, palme spemque fidemque tenens
mortis interrite dura citacio / non parcit segregi neque gregario
interrĭtus, (11) a, um (terreo), non effrayé, intrépide : Virg. En. 5, 427 ; Tac. Ann. 1, 64 ; Quint. 1, 3, 4 || avec gén. : leti Ov. M. 10, 616, qui ne craint pas la mort.
in-territus
adj.,
- undaunted, undismayed, unterrified: Bracchia interritus extulit, V.: classis, fearless, V.: mens leti, not afraid, O.: voltus, Cu.