interrogator
interrŏgātor, ōris, m. [interrogo],
- an interrogator (post-class.), Dig. 11, 1, 11, § 7: mortuorum, a wizard, Mos. et Rom. Leg. Coll. 15, 1, 2.
interrogātor, ōris, m. (interrogo), der Frager, Augustin. serm. 13, 4 u. 105, 3. – bes. v. Kläger, Ulp. dig. 11, 1, 11. § 7. – ➳ Acro Hor. sat. 1, 1, 10 nennt das Wort ungebräuchlich.
interrŏgātŏr, ōris, m. , questionneur : Aug. Serm. 13, 4 ; Ulp. Dig. 11, 1, 11.