iugulo
iugulo, to cut the throat, kill, slay, murder
- I Lit.: cum jugulatur sus, Cic. Tusc. 5, 40, 116: cives optimos jugulari jussit, id. Phil. 3, 2, 4: se alicui tradere jugulandum, id. Mil. 11, 31: hominem crudeliter, Cels. 1 praef. § 70: qui unum hominem jugulat, Lact. 1, 18, 10.—Com. of hunger: ita mi auctores fuere, ut egomet me hodie jugularem fame, Plaut. Stich. 4, 2, 3 (581).—Also of diseases: quartana neminem jugulat, Cels. 3, 15: id genus acutum est, et celeriter jugulat, id. 3, 20, 3.—In a pun: cur non Hunc Regem jugulas? Hor. S. 1, 7, 35.—Pregn.: tum rite sacratas in flammam jugulant pecudes, slaughter and throw, Verg. A. 12, 214. —
- II Trop., to confute, convict, silence: aliquem factis decretisque, Cic. Verr. 2, 2, 26, § 64: jugulari sua confessione, id. ib. 2, 5, 64, § 166: jugulari suo gladio, suoque telo, to be beaten with one's own weapons, foiled with one's own devices, Ter. Ad. 958: gladio plumbeo, i. e. to overcome without difficulty, Cic. Att. 1, 16, 2: Falernum, to adulterate, spoil, Mart. 1, 19, 5: curas, to drive away, banish, id. 8, 51, 26.
- 1. de hals doorsnijden, (af)slachten, doden [pecudes];
- 2. vermoorden, abs. moorden;
- 3. (metaf.) vernietigen, afmaken [alqm factis decretisque; Falernum].
殺頭。斬。 絕吭。— Falernum 雜水于某地酒。— gladio plumbeo 用鉛刀。無力駿人。— hominem suis verbis 卽以其人之言而駁之。Suo se gladio jugulare 自害。 Quartana neminem jugulat 間三日之瘧不致死。
Suggest a Translation
See an image
- iugulum, to cut the throat, kill, slay, murder: finis iugulandi, S.: civīs iugulari iussit: homines, H.: tum rite sacratas In flammam iugulant pecudes, slaughter and throw, V.—Fig., to destroy, overthrow: Pompeianorum causa totiens iugulata: Memnona, murder(in bad verse), H.—To choke off, confute, convict, silence: hominem, T.: iugulari suā confessione: Suo sibi gladio hunc iugulo, foil with his own devices, T.: gladio plumbeo, i. e. without difficulty.
-
…poenas dedit. Nostra memoria victor Sulla cum Damasippum et alios eius modi, qui malo rei publicae creverant, iugulari iussit, quis non factum eius laudabat Homines scelestos et factiosos, qui seditionibus rem publicam exagitaverant, merito necatos…
Sallust, Catilina
-
…, maiora alia imperabat. Si causa peccandi in praesens minus suppetebat, nihilo minus insontis sicuti sontis circumvenire, iugulare scilicet, ne per otium torpescerent manus aut animus, gratuito potius malus atque crudelis erat. His amicis sociisque…
Sallust, Catilina
-
…inquam, Strato, Eone es ferox quia habes imperium in belluas Pulchre mehercle dictum, et sapienter. Papae Iugularas hominem. Quid ille Mutus ilico. Quidni esset Di vestram fidem hominem perditum Miserumque, et ilium sacrilegum .…
Terence, Eunuchus
-
…proscriptorum numero esset. Ita illi, quibus Damasippi mors laetitiae fuerat, paulo post ipsi trahebantur neque prius finis iugulandi fuit, quam Sulla omnis suos divitiis explevit. Atque ego haec non in M. Tullio neque his temporibus…
Sallust, Catilina
-
…processerint quem ego inustum verissimis maledictorum notis tradam hominum memoriae sempiternae. ego lanista et quidem non insipiens deteriores enim iugulari cupio, meliores vincere. Vtri ceciderint, scribit lucro nobis futurum. O praeclarum lucrum, cum te victore…
Cicero, Philippicae
-
…tam dissoluto animo est qui haec cum videat tacere ac neglegere possit patrem meum, cum proscriptus non esset, iugulastis, occisum in proscriptorum numerum rettulistis, me domo mea per vim expulistis, patrimonium meum possidetis. quid voltis…
Cicero, pro S. Roscio Amerino
-
…et Latine loquuntur. Myrmillo in Asia depugnavit. cum ornasset Thraecidicis comitem et familiarem suum, illum miserum fugientem iugulavit, luculentam tamen ipse plagam accepit, ut declarat cicatrix. qui familiarem iugularit, quid is occasione data faciet…
Cicero, Philippicae
-
…, hominem non obscurum, cum cenatus cubitum in idem conclave cum duobus adulescentibus filiis isset, inventum esse mane iugulatum. cum neque servus quisquam reperiretur neque liber ad quem ea suspicio pertineret, id aetatis autem duo filii propter…
Cicero, pro S. Roscio Amerino
-
…amicitiam cognationemque esse. mirabantur omnes hoc ei tum denique in mentem venisse, posteaquam tam multis eum factis decretisque iugulasset. erant qui putarent Laetilium legatum a Verre venisse, qui gratiam amicitiam cognationemque commemoraret. ex illo tempore a…
Cicero, in Verrem