About Report a problem

Menu

laetus

laetus, joyful, cheerful, glad, gay, joyous, rejoicing, happy, pleased, delighted, full of joy

laetus2, a foreign bondman who received a piece of land to cultivate

BWL

consulis oratio haud sane laeta fuit
the speech of the consul was not at all cheerful
laeta Tiberio Germanici mors erat
the death of Germanicus was joyful to Tiberius
arva laeta
fertile land

Frieze-Dennison Vergil

laetus , a, um: (adj.), joyful, joyous, glad, 4.418, et freq.; delighting in (w. abl.), 1.275, 696; 2.417; springing, 10.643; sparkling, radiant, 1.591; happy, auspicious, 1.605; abounding, rich, full (w. abl. or gen.), 1.441; well fed, fat, 3.220; blissful, blessed, 6.744.
laetus, a, um, adj. [Sanscr. root prī-, to cheer; prētis, joy, love; cf. Gr. πραΰς, πρᾷος; Germ. Friede, Freude; cf. also Latin gentile name, Plaetorius], joyful, cheerful, glad, gay, joyous, rejoicing, pleased, delighted, full of joy.
  • I Lit., constr. absol., with de, the gen., the inf., or acc. and inf.
          • α Absol.: laeti atque erecti, Cic. Font. 11, 33: alacres laetique, id. Sest. 1, 1: vultus, id. Att. 8, 9, 2: dies laetissimi, id. Lael. 3, 12.—In neutr. plur. as subst.: litterae tuae partim laeta partim tristia continent, Plin. Ep. 5, 9, 1.—
          • β With de: laetus est de amica, Ter. Ad. 253.—
          • γ With gen.: laetus animi et ingenii, Vell. 2, 93, 1; Tac. A. 2, 26: laborum, Verg. A. 11, 73: irae, Sil. 17, 308.—
          • δ With inf.: laetus uterque Spectari superis, Sil. 9, 453.—
          • ε With acc. and inf.: laetus sum, fratri obtigisse quod volt, Ter. Phorm. 820: laeta est abs te (donum) datum esse, id. Eun. 392.—
  • II Transf.
    • A Doing a thing with joy, cheerful, ready, willing: senatus supplementum etiam laetus decreverat, Sall. J. 84, 3: descendere regno, Stat. Th. 2, 396: fatebere laetus nec surdum esse, etc., Juv. 13, 248.—
    • B Delighting or taking pleasure in a thing; with abl. or inf.
          • α With abl.: et laetum equino sanguine Concanum, Hor. C. 3, 4, 34: laetus stridore catenae, Juv. 14, 23: plantaribus horti, id. 13, 123.—
          • β With inf.: et ferro vivere laetum Vulgus, Sil. 9, 223.—
    • C Pleased, satisfied with any thing; delighting in; with abl.: classis Romana haudquaquam laeta praedā rediit, Liv. 27, 31: contentus modicis, meoque laetus, Mart. 4, 77, 2.—With gen.: laeta laborum, Verg. A. 11, 73: laetissimus viae, indulging to the full, Sil. 17, 308.—
    • D Pleasing, pleasant, grateful: omnia erant facta hoc biduo laetiora, Cic. Att. 7, 26, 1: laetique nuntii vulgabantur, Tac. A. 1, 5: vitium laetissimi fructus, Cic. N. D. 2, 62, 156: virtus haud laeta tyranno, Val. Fl. 1, 30: militibus id nomen, Tac. H. 4, 68.—
    • E Favorable, propitious, prosperous: venti, Val. Fl. 4, 31: sors, id. 4, 540: bellum, Sil. 10, 552; Plaut. Am. prol. 2: saecula, Verg. A. 1, 605: exta, Suet. Caes. 77: cujus (proelii) initium ambiguum, finis laetior, Tac. A. 12, 40.—
  • F Fortunate, auspicious, lucky: prodigium, Plin. 11, 37, 77, § 197: augurium, Tac. H. 1, 62: laeta et congruentia exta, id. ib. 2, 4: omina, Petr. 122, 1, 178.—
  • G Joyous in appearance, delightful, pleasing, beautiful: vite quid potest esse cum fructu laetius, tum aspectu pulchrius? Cic. de Sen. 15, 53: segetes, Verg. G. 1, 1: lupae fulvo nutricis tegmine, id. A. 1, 275: ferarum exuviis, Ov. M. 1, 475: indoles, Quint. 2, 4, 4: colles frondibus laeti, Curt. 5, 4, 9.—
      • 2 In partic., in econom. lang., fertile, rich, of soil: ager, Varr. R. R. 1, 23: laeta Clitumni pascua, Juv. 12, 13.—Of cattle, fat: glande sues laeti redeunt, Verg. G. 2, 520.—
      • 3 Abundant, copious: laeta magis pressis manabunt flumina mammis, Verg. G. 3, 310; 3, 494: lucus laetissimus umbrae, id. A. 1, 441.—Of style, etc., rich, copious, agreeable: nitidum quoddam genus est verborum et laetum, Cic. de Or. 1, 18, 81.—Of the author: (Homerus) laetus ac pressus, Quint. 10, 1, 46.—
  • H Pleasant, agreeable: dicendi genus tenue laetioribus numeris corrumpere, Quint. 9, 4, 17.—In neutr. sing., adverbially: laetumque rubet, with joy, with pleasure, Stat. Ach. 1, 323.— Hence, adv.: laetē, joyfully, gladly, cheerfully.
      • 1 Lit. (class.): auctorem senatus exstinctum laete atque insolenter tulit, Cic. Phil. 9, 3, 7: laete an severe dicere, Quint. 8, 3, 40.—Comp., Vell. 2, 45, 3: neque refert cujusquam Punicas Romanasve acies laetius extuleris, more eagerly, Tac. A. 4, 33: aliquid ausi laetius aut licentius, Quint. 2, 4, 14.—Sup.: laetissime gaudere, Gell. 3, 15, 2.—
      • 2 Transf., fruitfully, abundantly, luxuriantly: seges laete virens, Plin. 33, 5, 27, § 89.—Comp.: truncus laetius frondet, more fruitfully, more luxuriantly, Col. 5, 9, 10; cf. Plin. 16, 31, 56, § 130.—
      • 3 Lightly, not severely, without seriousness: si quis putet nos laetius fecisse quam orationis severitas exigat, Plin. Ep. 2, 5, 6.
laetus, i, m., in late Lat.,
  • a foreign bondman who received a piece of land to cultivate, for which he paid tribute to his master, a serf, Amm.20, 8, 13; Eum. Pan. 21, 1.—Hence,
    • A laeta, ōrum, n., the land so cultivated, Cod. Th. 7, 20, 10.—
    • B laetĭcus, a, um, adj., of or belonging to a laetus: laeticae terrae, Cod. Th. 13, 11, 9.

Saved

Recent