limus
limus, sidelong, askew, aslant, askance
limus2, an apron crossed with purple
limus3, slime, mud, mire
Frieze-Dennison Vergil
Could not find limusque in Logeion dictionaries.
limusque Adjective: masculine nominative singular of limus
- I Lit.: limis oculis aspicere, to look sideways, look askance, Plaut. Mil. 4, 6, 2 (1217): limis subrisit ocellis, Ov. Am. 3, 1, 33: (leones) nec limis intuentur oculis aspicique simili modo nolunt, Plin. 8, 16, 19, § 52: limibus oculis eos contuens, Amm.20, 9.—So, limis aspicere (sc. oculis), Ter. Eun. 601: limi, et ut sic dicam venerei (sc. oculi), Quint. 11, 3, 76: oculi contuitu quoque multiformes, truces et limi, Plin. 11, 37, 54, § 145: limi Di, the guardian gods of obliquities, Arn. 4, 132.—
- II Transf., of persons, looking sideways: neque post respiciens, neque ante prospiciens, sed limus intra limites culinae, Varr. ap. Non. 133, 31; cf. id. ib. 442, 33.—Hence, adv.: līmō, sideways, askance: leones numquam limo vident, Sol. 27, 20; for which: limis oculis in Plin. 8, 16, 19, § 52 (v. the passage above).
- I Lit.: atque omnis mundi quasi limus in imum Confluxit gravis et subsedit funditus ut faex, Lucr. 5, 496: luta et limum aggerebant, Cic. Fragm. ap. Non. 212, 16: frumenti acervos sedisse illitos limo, Liv. 2, 5: profundo limo cum ipsis equis hausti sunt, id. 31, 27: amnis abundans Exit et obducto late tenet omnia limo, Verg. G. 1, 116: amnes Felicem trahunt limum, id. ib. 2, 188: limo Turbata aqua, Hor. S. 1, 1, 59: veteri craterae limus adhaesit, id. ib. 2, 4, 80.—
- B Transf.
- 1 Excrement in the intestines, Pall. 3, 31.—
- 2 Dirt, mire: limumque inducere monstrat, Ov. F. 3, 759.—
- II Trop., filth, pollution, etc.: pectora sic mihi sunt limo vitiata malorum, Ov. P. 4, 2, 17.
- a girdle or apron trimmed with purple, which the sacrificing priests and other servants of the magistrates wore about the abdomen: velati limo, Verg. A. 12, 120; cf.: limus autem est vestis, qua ab umbilico usque ad pedes teguntur pudenda poparum. Haec autem vestis in extremo sui purpuram limam, i. e. flexuosam habet. Unde et nomen accepit. Nam limum obliquum dicimus, Serv. ad Verg. l. l.: licio transverso, quod limum appellatur, cincti erant, Tiro ap. Gell. 12, 3, 3.
~us, humus
~us,laam
~us ‥ profundi non sustinens ‥ maris horrorem exinanitus est
si tibi [sc. jaspidi ] nunc esset qui debuit esse repertor, / quem limus sepelit, viveret ante nitor
computat in canevacio veteri empto in grosso ad ponend’ superhatches dicte galee v s. et in pice et bitumine et lymo emptis ad eandem [Galeam ] ad dictum canevacium cum eisdem ponendum et tylatandum
pro ‥ meremio, sclatis, latthis, clavis et lymo [] ed. transl. :‘lime’
nec jure de ~o perhiberetur factus homo, nisi ~us precesserit unde homo prodierit
ex ~o suo varia animalium genera plasmata haberet
Prometheus hominem de ~o terre formavit
quid est considerata materia corporis homo nisi ~us?
Adam de limo factus fuit et sine limo
in ventre coeunt lutum et deitas, / ‥ / altum et humile, limus sublimitas
cum fixam te cernas [ecclesia seu anima ] in limo profundi
verdingale , ~us, i. hemicyclum, ~i
➳ n. limum Varro , Grom.
➳ n. limum Tiro d. Gell. 12, 3, 3.
- 1. modder [metaf. malorum];
- 2. droesem;
- 3. slijm.
seriolae veteris deradĕre limum Pers scrostare l'impasto fangoso che chiude una bottigliuzza di vin vecchio.
- 2 LAC-, sidelong, askew, aslant, askance: ocelli, O.: limis specto (sc. oculis), T.: ut limis rapias quid, etc., by a side glance, H.
- 2 LAC-, an apron crossed with purple(worn by attendants at sacrifices), V.
- LI-, slime, mud, mire: limum saxa trahunt, S.: frumenti acervos sedisse inlitos limo, L.: limo Turbata aqua, H.: Limus ut hic durescit igni, clay, V.: limumque inducere monstrat, O.—Fig., filth, pollution: Pectora limo vitiata malorum, O.
-
…adhaeret circaque scopulos legitur. purpurae nomine alio pelagiae vocantur. earum genera plura pabulo et solo discreta lutense putre limo et algense nutritum alga, vilissimum utrumque. melius taeniense in taenii s maris collectum, hoc quoque tamen etiamnum…
Pliny the Elder, Natural History
-
…finem pro his qui commutabuntur David salvum me fac Deus quoniam intraverunt aquae usque ad animam meam infixus sum in limum profundi et non est substantia veni in altitudines maris et tempestas demersit me laboravi clamans raucae factae sunt fauces meae…
Vulgate, Latin Vulgate
-
…fine summum cacumen capillus ascendit, mellitissimum illud savium impressi. Tum illa cervicem intorsit, et ad me conversa limis et morsicantibus oculis Heus tu, scholastice, ait Dulce et amarum gustulum carpis. Cave ne nimia mellis dulcedine…
Apuleius, Metamorphoses
-
…fulgura quoque sulpuris odorem habent, ac lux ipsa eorum sulpurea est. et bituminis vicina natura est. aliubi limus, aliubi terra est, limus e iudaeae lacu, ut diximus, emergens, terra in syria circa sidonem…
Pliny the Elder, Natural History
-
…habet admirationis. harena enim cum nitri flore conteritur adeo subtiliter, ut efficiatur quemadmodum farina ; ea aes cyprum limis crassis uti scobis facta mixta conspargitur, ut conglomeretur ; deinde pilae manibus versando efficiuntur et ita conligantur, ut…
Vitruvius, de Architectura
-
…vidit stirpem, inprimens corpus venam quandam in crure vulnerat atque ita profluvio sanguinis morbidum alias corpus exonerat et plagam limo rursus obducit. simile quiddam et volucris in eadem aegypto monstravit, quae vocatur ibis, rostri aduncitate per eam…
Pliny the Elder, Natural History
-
…qui labyrinthum fecit sami, ipse se ex aere fudit. praeter similitudinis mirabilem famam magna suptilitate celebratu r dextra limam tenet, laeva tribus digitis quadrigulam tenuit, tralatam praeneste parvitatis ut miracul um pictam eam currumque et aurigam integeret…
Pliny the Elder, Natural History
-
…percussus tenui ; mollis si brattea gypsum texerat, infido rarescit glutine sensim ; si formam statuae lamnis conmisit aënis lima terens, aut in partem cava membra gravato pondere curvantur, scabra aut aerugo peresam conficit effigiem crebroque foramine rumpit…
Prudentius, Contra Symmachum
-
…metallorum muscis et culicibus, quam ob rem non sunt ea taedia in metallis. quidam in coquendo scobem plumbi lima quaesitam sulpuri miscent, alii cerussam potius quam sulpur. fit et lotura plumbi usus in medicina. cum se…
Pliny the Elder, Natural History
-
…Smyrna tibi gentile solum portusque verendo fonte Meles Hermique vadum, quo Lydius intrat Bacchus et aurato reficit sua cornua limo. laeta dehinc series variisque ex ordine curis auctus honos ; semperque gradi prope numina, semper Caesareum coluisse latus…
Statius, P. Papinius, Silvae
LIMUSwas the apron tied round the waist and reaching nearly to the feet worn by the popa, or slaughterer who attended on the priest at a sacrifice (Serv. ad Aen. 12.120), and by servi publici in general (Isid. Orig. 19, 33). Hence servi publici were known as limo cincti; and when (as in C. I. L. 5.3401) apparitores and limo cincti are mentioned together as attending on a magistrate, the former are free, the latter slave attendants (see Mommsen, Staatsrecht, i.3 324). It would appear from Gellius (Gell. 12.3, that the word licium was synonymous with limus, and he states that the lictors were girded with this limus or licium in former times; but Mommsen throws doubt upon this (Staatsrecht, 1.375), and thinks it arose from a confusion of lictors with servi publici and a desire to derive their title from licium, since lictors are never represented in such a dress. That the licium alone should be worn by a person seeking stolen property (whence phrase per licium quaerere) no doubt was arranged to prevent his bringing in the goods concealed in his dress (see Gell. 11.18, and cf. Gaius, Inst. 3.192).
[G.E.M]The apron worn by the popa, or person who did the killing at sacrifices, and by other servi publici, who were in consequence spoken of as limo cincti. See Serv. ad Verg. Aen. xii. 120; C. I. I. v. 3401; Orig. xix. 33.