longilaterus
longilaterus, a, um (longus u. latus), langseitig, Boëth. arithm. 1, 28. p. 56, 8 Fr.
cum mundus nec quadratus nec ~us nec alterius figure quam spericus sit
longĭlătĕrus, a, um (longus, latus), qui a de longs côtés : Boet. Arithm. 1, 28.
Dum Longilatero extensus et obtectus asportaretur feretro.