longao
longao, s. longanon.
per zirbum et ~aonem [v. l. lang-; gl.: ] feces descendunt ad anumbuel
quandoque est pruritus circa ~aonem
emorroyde sunt v vene circa pudibundum circulum cum ~aone terminantes
cum ore ultimi intestini, quod ~aon vel extensum appellatur
ponitur ‥ matrix inter ~aonem et vesicam
quod rectum et ~anon appellatur omnium intestinorum infimum est
longăō Apic. 4, 133 et longănōn, ōnis, m. , Veg. Mul. 2, 14, 1 ; C. Aur. Acut. 3, 22, 221, le rectum, gros intestin.
Longior. Apitius lib. 4. de Re culin. cap. 2 :
Longanones porcinos ex jure Tarentino farsos.Vide Gariopontum l. 3. Passionarii cap. 19. 21. Varroni
Longadicitur.