loquax
loquax, talkative, prating, chattering, loquacious, full of words
- I Lit.: quae (ars) in excogitandis argumentis muta nimium est, in judicandis nimium loquax, Cic. de Or. 2, 38, 160: senectus est naturā loquacior, id. de Sen. 16, 55: homo loquacissimus obmutuit, id. Fl. 20, 48: loquacem esse de aliquo, Prop. 3, 23, 22 (4, 25, 2).—With gen.: mendaciorum loquacissimus, Tert. Apol. 16.—
- II Transf.: ranae, croaking, Verg. G. 3, 431: nidus, i. e. in which the young birds chatter, id. A. 12, 475; cf., of young children: ipse (pater) loquaci gaudebit nido, Juv. 5, 142: stagna (on account of the frogs in them), Verg. A. 11, 458: nutus, Tib. 1, 2, 21: oculi, expressive, speaking, id. 2, 7, 25 (2, 6, 43): vultus, Ov. Am. 1, 4, 17: manu, Petr. Fragm. 24: lymphae, murmuring, babbling, Hor. C. 3, 13, 15: fama, Ov. P. 2, 9, 3.—Comp.: avium loquaciores quae minores, Plin. 11, 51, 112, § 268.—Hence, adv.: lŏquācĭter, talkatively, loquaciously: loquaciter litigiosus, Cic. Mur. 12, 26: scribetur tibi forma loquaciter et situs agri, i. e. at large, with all the particulars, Hor. Ep. 1, 16, 4.— Comp.: loquacius, Paul. Nol. Ep. 39, 8.
ne [principes ] dicant nos ‥ ~aci ‥ temeritate ‥ eis ‥ terrores incutere
mente sagax, non ore loquax
non ~aci comedia cachinnantibus parasitis faveo
si nimis ~ax [es ]
~ax [ME: ] Evacakele
lingua loquax
mea latior instat / lingua loquax reliquis avibus
pica loquax
rivus subter scatebris ~acibus fluens soporem invitabat
nec precor ut Phoebus linguam sermone loquacem / dedat
loquax ‥ Colmanus episcopus
farius i. ~ax
nutibus / locacibus / me capiunt ocelli
sonat ‥ Lechlavar Britannica lingua lapis ~ax
arbores aves bestiasque ~aces
- 4 LAC-, talkative, prating, chattering, loquacious, full of words: orator: senectus est naturā loquacior: homo loquacissimus obmutuit: ranae, croaking, V.: nidus, i. e. of chirping young, V.: stagna, resounding with croakings, V.: voltus, i. e. expressive, O.: lymphae, babbling, H.
-
…. D. BRUTO IMP. COS. DESIG. narro tibi antea subirascebar brevitati tuarum litterarum, nunc mihi loquax esse videor ; te igitur imitabor. quam multa quam paucis te recte valere operamque dare ut cotidie melius ,…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…homo volubilis quadam praecipiti celeritate dicendi in illa oratione iactaret, repente testimoniis Fufiorum nominibusque recitatis homo audacissimus pertimuit, loquacissimus obmutuit. itaque recuperatores contra istum rem minime dubiam prima actione iudicaverunt. Cum iudicatum non faceret, addictus Hermippo…
Cicero, pro Flacco
-
…inquit Mucius Staseam, quem Peripateticum narras Gerendus est tibi mos adulescentibus, Crasse, qui non Graeci alicuius cotidianam loquaci tatem sine usu neque ex scholis cantilenam requirunt, sed ex homine omnium sapientissimo atque eloquentissimo atque ex eo ,…
Cicero, de Oratore
-
…examinantur ; qua re istam artem totam dimittimus, quae in excogitandis argumentis muta nimium est, in iudicandis nimium loquax. Critolaum istum, quem cum Diogene venisse commemoras, puto plus huic nostro studio prodesse potuisse ; erat enim…
Cicero, de Oratore
-
…scribas ad me ; si nihil habebis, tamen scribas aliquid. numquam enim mihi tua epistula aut intempestiva aut loquax visa est. maxime autem rogo rebus tuis totoque itinere ex sententia confecto nos quam primum revisas. Dionysium iube…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…alius est dominus exortus ex conscientia peccatorum, timor, quam est illa misera, quam dura servitus adulescentibus paulo loquacioribus est serviendum ; omnes, qui aliquid scire videntur, tamquam domini timentur ; iudex vero quantum habet dominatum ,…
M. Tullius Cicero, Paradoxa stoicorum ad M. Brutum
-
…sentias, quaerimus, existimesne artem aliquam esse dicendi Quid mihi vos nunc inquit Crassus tamquam alicui Graeculo otioso et loquaci et fortasse docto atque erudito quaestiunculam, de qua meo arbitratu loquar, ponitis Quando enim me ista curasse aut…
Cicero, de Oratore
-
…etiam ipsa illa domina rerum, sapientia ; vi geritur res, spernitur orator non solum odiosus in dicendo ac loquax verum etiam bonus ; horridus miles amatur, vestrum vero studium totum iacet. non ex iure manum consertum ,…
Cicero, pro Murena
-
…turpissimum ; ad id se parat, nihil curat aliud. itaque non optimus quisque nec gravissimus, sed impudentissimus loquacissimusque deligitur. vos autem in privatis minimarum rerum iudiciis testem diligenter expenditis ; etiam si formam hominis, si nomen…
Cicero, pro Flacco
-
…miseram, quantum honoris significantis, quantum amoris Dicaearchum me hercule aut Aristoxenum diceres arcessi, non unum hominem omnium loquacissimum et minime aptum ad docendum. sed est memoria bona. me dicet esse meliore. quibus litteris ita respondit…
Cicero, Epistulae ad Atticum