mirifice
mirifice, wonderfully, marvellously, extraordinarily
mīrĭfĭcē, adv., v. mirificus fin.
mīrificē, Adv. (mirificus), erstaunlich, außerordentlich, dolere, Cic.: laudare, Cic.: prodesse, Plin.
quod me prae ceteris ad te amandam ~e accendit
hoc Suuithinus miraculis ~e decoravit
translationem exposituri gloriosae virginis Mildrethae ad locum quo nunc praesentiam suam ~e propalat
ille, ubi perfecta victoria potitus est, suos sepeliendos ~e curavit
sic virtutes ejus in quatuor elementis mundi ~entissime declarata [sic ] speciali decore monstrantur
Deus populum suum sustentavit ~e per cibum quendam generatum in aere
mīrĭficē, (12) c. mire : Cic. Ac. 2, 4 ; Mil. 34 ; Nat. 2, 140 ; etc.
mīrificē
adv.
- mirificus, wonderfully, marvellously, extraordinarily: moveri: laudare.