miratrix
miratrix, an admirer
mīrātrix, īcis, f. [mirator],
- wondering, admiring; she that wonders or admires (poet.): miratrix turba, Juv. 4, 62: fama, Sen. Hippol. 742: vetustas sui, Luc. 4, 655
mīrātrīx, trīcis, f. (Femin. zu mirator, s. Prisc. 18, 17) die Verwundrerin, Bewundrerin, attrib. = sich verwundernd, bewundernd, turba, Iuven. 4, 62: fama m. senioris aevi, Sen. Phaedr. (Hippol.) 750: vetustas m. sui, Lucan. 4, 655.
mīrātrīx, (15) īcis, f. (mirator), admiratrice : Sen. Phædra 750 ; Juv. 4, 62.
mīrātrīx īcis, f
- mirator, an admirerturba, wondering, Iu.