moderatrix
moderatrix, she who rules, a directress, guide, controller
mŏdĕrātrix, īcis, f. [moderator].
- She who moderates or allays; a directress, mistress, governess (mostly Ciceron.): sibi, Plaut. Cist. 2, 2, 3 (538).—
- II That which rules, guides, controls, etc.: temperantia est moderatrix omnium commotionum, Cic. Tusc. 5, 14, 42: materiae, id. N. D. 3, 39, 92: factorum, id. Phil. 5, 18, 50: officii, id. Fl. 24, 57.
moderātrīx, trīcis, f. (Femin. zu moderator), I) die Mäßigerin, ut illaec hodie quot modis moderatrix linguae fuit, Plaut. cist. 537 sq. – v. Abstr., temperantia est moderatrix omnium commotionum, Cic. Tusc. 5, 42. – II) übtr., die Leiterin, Beherrscherin usw., materiae universae fictricem et moderatricem divinam providentiam esse, Cic.: curia m. officii, Hinleiterin zur Pfl., Cic.: res publica m. omnium factorum, Bestimmerin, Cic.
quid docet ars vocis moderatrix articulate, / et discipline cuilibet apta comes?
ratio ~ix
~ix philosophia
paupertas ‥ adhibetur ut luxuriam ~ix ista compescat
per moderantiam namque navium accipimus temperantiam que est ~ix omnium voluptatum
mŏdĕrātrīx, (14) īcis, f. (moderator), celle qui modère, qui règle, qui dirige : Pl. Cist. 538 ; Cic. Tusc. 5, 42 ; Nat. 3, 92.
moderātrīx īcis, f
- moderator, she who rules, a directress, guide, controller: temperantia commotionum: curia offici.