murmur
murmur, a murmur, murmuring, hum, roar, growling, grumbling, crash
the sky is stirred up with a great roar
- a murmur, murmuring; a humming, roaring, growling, grumbling; a rushing, crashing, etc. (class.; syn.: fremitus, strepitus, fragor, stridor, susurrus): murmur populi, Liv. 45, 1: serpitque per agmina murmur. Verg. A. 12, 239: quanto porrexit murmure panem, Juv. 5, 67.—Of prayer, a low, indistinct tone: quos ubi placavit precibus et murmure longo, Ov. M. 7, 251; Juv. 10, 290.—Of the humming of bees: strepit omnis murmure campus, Verg. A. 6, 709.—Of the roar of a lion, Mart. 8, 55, 1; of the tiger: tigridis Hyrcanae jejunum murmur, Stat. Th. 12, 170.—Of inanimate things, a murmur, roar, rushing, crashing, crash, rumbling: nam et odor urbanitatis, et mollitudo humanitatis, et murmur maris, et dulcedo orationis sunt ducta a ceteris sensibus, Cic. de Or. 3, 40, 161: dare, to roar, Lucr. 6, 142: magno misceri murmure caelum, Verg. A. 4, 160: ventosum, the rushing wind, id. E. 9, 58.—Of thunder: exanimes primo murmure caeli, Juv. 13, 224.—Of a volcanic mountain: Aetnaei verticis, Suet. Calig. 51.—Of an earthquake, a roaring, rumbling: praecedit sonus, alias murmuri similis, alias mugitibus, aut clamori humano, armorumve pulsantium fragori, Plin. 2, 80, 82, § 193.—Of wind-instruments: cornuum, the sound, Hor. C. 2, 1, 17: inflati buxi, of the tibia, Ov. M. 14, 537: aurium, a singing in the ears, Plin. 28, 7, 21, § 75 (Jahn, animalia).—Trop.: contemnere murmura famae, Prop. 2, 5, 29; of a muttering, rebellious murmur: contra Dominum, Vulg. Exod. 16, 7; id. Act. 6, 1.
pernitidisque rivis leni ~mure serpentibus
convexa poli ‥ / murmura vasta tonant flammis commixta coruscis
spumosos natando gurgites magno perturbant ~mure
atque sub ingenti repeto sic murmure pontum
ausculta diligenter et audies ~mur aquarum transeuncium sub ista glacie
velut rota plaustri feno carnalis voluptatis onusta cum gravi ~mure recedit
rumur, ~mur
~mur, uastrung
mormure dic tacito
saepius ingeminans tacito sub murmure mecum
hec quidem minimam habent vocis naturam quia per se prolate tantum ~mur in ore faciunt
ambiguam plebiculam in varium ~mur dissicent
~mure populi cum quodam quasi favore subsecuto
populi ~mur devitetur
procurator stulto ~mure post clamabat dicens, “perge oppido adorare tantum Christum tantum ‥”
sermo ejus erat humilis, pudicus, veridicus, expers cenodoxie, ~muris, oblocutionis, et jactantie
misticus intellectus de Magdalena et unguento ejus de Phariseo et ~mure ipsius
~mur autem est oblocutio indebito modo facta, contra Deum vel alicujus factum
quod licet ipsa / hoc sine mentali murmure raro facit
de quorum insurrexione in absencia regia ~mur pululare inceperat
garrio voce carens rauco cum murmure stridens
dira fremens saevo passim cum murmure Martis / ignea inferni animabus Tartara complet
clarior ecce tuba subito vox faucibus haesit, / auribus adpositis murmura clausa ciet
miser smigmarius clamans smigma plus facit ~muris [ME: ] quam dives mercator cum preciosis mersibusnurð, noise, grucchunge
- 1. het mompelen, gemompel, gefluister, gemor [populi]; ➤ murmura comprimere; murmura parva dare;
- 2. het zoemen [apium];
- 3. het ruisen [maris], gebulder, het schallen [cornuum]; ➤ Aetnaea murmura flammarum;
- 4. (Mart.) gebrul v.e. leeuw.
- a murmur, murmuring, hum, roar, growling, grumbling, crash: populi, L.: serpitque per agmina murmur, V.: pro verbis murmura reddunt, roars (of lions), O.: strepit omnis murmure campus, hum (of bees), V.: maris: ventosum, the rushing wind, V.: exanimes primo murmure caeli, i. e. thunder, Iu.: cornuum, sound, H.: inflati buxi, i. e. of the tibia, O.
-
…nec tibi grata minus pietas, Auguste, tuorum est, quam fuit illa Iovi. Qui postquam voce manuque murmura conpressit, tenuere silentia cuncti. Substitit ut clamor pressus gravitate regentis, Iuppiter hoc iterum sermone silentia rupit Ille…
Ovid, Metamorphoses
-
…Graius homo mortalis tollere contra est oculos ausus primusque obsistere contra ; quem neque fama deum nec fulmina nec minitanti murmure compressit caelum, sed eo magis acrem inritat animi virtutem, effringere ut arta naturae primus portarum claustra cupiret .…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…interdum rapido percurrens turbine campos arboribus magnis sternit montisque supremos silvifragis vexat flabris ita perfurit acri cum fremitu saevitque minaci murmure pontus. sunt igitur venti nimirum corpora caeca, quae mare, quae terras, quae denique nubila caeli verrunt…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…vasto rex Aeolus antro luctantes ventos tempestatesque sonoras imperio premit ac vinclis et carcere frenat. Illi indignantes magno cum murmure montis circum claustra fremunt ; celsa sedet Aeolus arce sceptra tenens, mollitque animos et temperat iras. Ni faciat…
Vergil, Aeneid
-
…iam tanti, quicumque est, iste videtur, ut sine me vento quolibet ire velis tune audire potes vesani murmura ponti fortis, et in dura nave iacere potes tu pedibus teneris positas fulcire pruinas, tu potes insolitas ,…
Propertius, Elegies
-
…sensus ipsos admovetur, maxime oculorum, qui est sensus acerrimus. Nam et odor urbanitatis et mollitudo humanitatis et murmur maris et dulcitudo orationis sunt ducta a ceteris sensibus ; illa vero oculorum multo acriora, quae paene ponunt in…
Cicero, de Oratore
-
…crede mihi, Gratia nata loco est. Quae modo pugnarunt, iungunt sua rostra columbae, Quarum blanditias verbaque murmur habet. Prima fuit rerum confusa sine ordine moles, Unaque erat facies sidera, terra, fretum ; Mox…
Ovid, Ars Amatoria
-
…et in diebus Mosi misericordiam fecit ipse et Chaleb filius Iepphonne stare contra hostem prohibere gentem a peccatis et perfringere murmur malitiae et ipsi duo constituti a periculo liberati sunt a numero sescentorum milium peditum inducere illos in hereditatem in terram…
Vulgate, Latin Vulgate
-
…formidine divum contrahitur, cui non correpunt membra pavore, fulminis horribili cum plaga torrida tellus contremit et magnum percurrunt murmura caelum non populi gentesque tremunt, regesque superbi corripiunt divum percussi membra timore, ne quod ob admissum foede dictumve…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…certant. inde ubi mandatas effudi pectore uoces, ecce intrat subitus uatem deus. alta sonoro conlisis trabibus uoluuntur murmura luco, ac maior nota iam uox prorumpit in auras Tenditis in Latium belloque agitare paratis Assaraci prolem, Libyes…
NA, Silius Italicus, Corpus Poetarum Latinorum. Vol. 3, ed. W. C. Summers, 1905