nequicquam
nēquicquam, nēquidquam, v. nequiquam.
nēquicquam, s. nēquīquam.
nēquicquam, nēquidquam, nēquīquam, adv., en vain, inutilement : Cic. Quinct. 79 ; Cæs. C. 1, 1 || sans raison, sans but : Cæs. G. 2, 27, 5 || [exclamatif] Liv. 42, 64, 4 || avec impunité : Pl. As. 698.
nēquicquam (nēquidquam) see nequiquam.