nutritius
nūtrītĭus, a, um, v. nutricius.
nūtrītius, a, um, s. nūtrīcius.
Nemmia Tertulla Nutricio suo et matri bene merenti posterisque suis et sibi.Occurrit apud Paulum Warnefridum lib. 5. de Gest. Longob. cap. 7. et Adamum Bremensem cap. 54.
Nutritius Regis, apud Gregorium Turon. lib. 5. Histor. cap. 47.