Logeion | nutus

nūtus, ūs, m.: a nod, 9.106; will, decree, command, pleasure, 7.592. (nuō, nod)

nūtus, ūs, m. [nuo, ĕre (of abnuo, etc.); cf. nuto], a nodding, a nod.

I Lit.: Scipio nutu finire disceptationem potuisset, Liv. 34, 62: nutu tremefecit Olympum, Verg. A. 9, 106: digitisque saepe est nutuque locutus, Ov. Tr. 2, 453: signaque dat nutu, id. F. 1, 418: nutus conferre loquaces, Tib. 1, 2, 21: digiti, i.e. a beckoning, Tert. adv. Herm. 27: membrorum, Plin. 6, 30, 35, § 188: uno meo nutu jugulari utrumque vestrum posse, Suet. Calig. 32: nutibus oculorum, winks, Vulg. Isa. 3, 16.—
- B Transf., a downward tendency or motion, gravity: terrena suopte nutu et suo pondere in terram ferri, Cic. Tusc. 1, 17, 40: terra suā vi nutuque tenetur, id. de Or. 3, 45, 178; so in plur., id. N. D. 2, 39, 98.—
II Trop., command, will, pleasure: ad eorum arbitrium et nutum totos se fingunt, Cic. Or. 8, 24: jura omnia praetoris nutu atque arbitrio meretriculae gubernari, id. Verr. 2, 5, 13, § 34: ad alicujus voluntatem nutumque convertere, id. Fam. 3, 10, 10: omnia deorum nutu atque potestate administrari, id. Cat. 3, 9, 21: auctoritate nutuque iegum domitas habere libidines, id. de Or. 1, 43, 194: paratum esse ad nutum, id. Phil. 7, 6, 18: ad nutum praesto esse, id. Verr. 2, 1, 31, § 78: respirare contra nutum dicionemque alicujus, id. Quint. 30, 94: alterius sub nutu degitur aetas, Lucr. 4, 1122: saevae nutu Junonis eunt res, Verg. A. 7, 592.

nūtus, ūs, m. (*nuo, ere), das Sich-Neigen, die Neigung, I) im allg. = ῥοπή, von der Neigung der Erde usw. nach unten, nach ihrem Mittelpunkt, die Schwerkraft, Gravitation, s. Cic. de or. 3, 178; Tusc. 1, 40: Plur., Cic. de nat. deor. 2, 98. – u. die Neigung, das Schwanken der Wage, Plur., nutus trutinarum, Pacat. pan. 26, 1. – II) prägn., die Neigung des Hauptes, der Augen, Finger, das Winken, der Wink, A) eig., Liv. u. Ov.: capitis, das Nicken, Quint.: digiti, Tert.: nutus conferre loquaces, einander sprechende Winke geben, Tibull.: alqm nutu aspernari, Suet.: nutibus uti, Cael. Aur.: in vicem sermonis nutibus uti motibusque, Solin.: nutibus loqui, Hieron. epist. 117, 6: furtivis oculorum nutibus adulescentium greges post se trahunt, v. Buhldirnen, Hieron. epist. 22, 13. – B) übtr.: 1) der Wink, die Willensmeinung, der Befehl, das Verlangen, auctoritate nutuque legum, Cic.: divinae providentiae nutu, Lact.: ad nutum praesto esse, auf den Wink, Cic.: deorum nutu, Cic.: sub nutu atque arbitrio alcis esse, Liv.: nutu atque arbitrio alcis gubernari, Cic.: ad nutum imperiumque alcis agere, Liv.: unius hominis nutum intueri, Cic.: respirare contra nutum ditionemque, Cic.: servire nutibus dei, imperio ac nutibus dei, Lact.: regios omnes nutus tueri, Cic. – 2) die Zustimmung, die Willfahrung, annuite nutum numenque vestrum invictum Campanis, Liv. 7, 30, 2: cum vellem nutum meum precibus tuis accommodare, Apul. met. 6, 4: Ggstz., nam ego quoque simili nutu ac renutu respondere voto tuo possum, Plin. ep. 1, 7, 2.

nutus [CL] 1 nod, slight movement: a (as sign or gesture used instead of speech); b (made w. eyes); c (made w. hands); d (of tipping of scales). a cum ‥ morbus ‥ quateret vitalia, sotio ad se delato solo ~u valedixit W. Malm. GR I 54; quod dicitur ~u signisque loquuntur a sermonis proprietate J. Sal. Met. 848A; commotum ‥ et ‥ prorumpentem in verba, solo ~u cohibeam Ailr. Spir. Amicit. III 37. 684; claustrales per ~us et signa corporalia suos intellectus aliis exprimunt J. Blund An. 103; hic prius perficit jussa quam jubeas; / huic solum sufficit ut nutu moneas Walt. Wimb. Palpo 107. b adnictare, ~um cum oculis facere Osb. Glouc. Deriv. 54; suavissimo oculorum ~u mihi silentium imperare Ailr. Spec. Car. I 76. 530; hilaritas in vultu ‥ in oculorum etiam ~u serenitas Id. Spir. Amicit. III 89. 692; nutibus / locacibus / me capiunt ocelli P. Blois Carm. 2. 5. 52; non juxta dies pristinos, cum ~ibus ibas oculorum et pedibus tuis composito gressu incedebas J. Ford Serm. 64. 6; oculum parvum [? l. parum] claudebat et quosdam †nutos [? l. nutus] equivocos faciebat Latin Stories 78. c adnutare, ~um cum manibus vel cum aliqua alia re facere Osb. Glouc. Deriv. 54. d lingua eorum assimilatur lingue statere que ‥ ad minimum pondus facit ~um et se inclinat ad partem graviorem Holcot Wisd. 198. 2 will (orig. as expressed by gesture); b (of God). spondebat dona puellis / si mallent animo nutum complere nefandum Aldh. VirgV 2228; provintiales ‥ ~ui suo substraverat W. Malm. GR III 258; numquid durum non est alterius hominis ~us tantum observare, suis voluntatibus renuntiare Bald. Cant. Serm. 7. 45; non casu nec fortune ~u Andr. S. Vict. Sal. 62. b victoria quae temporibus nostris Dei ~u donata est Gildas EB 2; divi / certius ut quiret Christi cognoscere nutum Aldh. VirgV 1273; quod Domini ~u dispositum esse constat Bede HE I 14 p. 30; expleto, Dei ~u, presenti sermone, ad propositum libet redire Petrus Dial. 13; templo vero reedificato, Dei ~u venit terre motus et iterum subvertit templum Itin. Mand. 58; s1414 ~u Dei eadem nocte captus est predictus dominus R. de A Chr. Northern 284. 3 power, authority; b (of God). ~um, geweald GlS 211; ut libros suos ‥ si resultarent, apostolico ~u corriperet W. Malm. GR I 57; superbivit enim ac per hoc voluit omnium aliorum appetitus et voluntates et actus sue voluntatis ~ui obedientes esse et obsequentes Gros. Cess. Leg. I 6. 10. b omnipotens Auctor, nutu qui cuncta creavit Aldh. Aen. 91 (Palma) 1; a705 casu ita obtingente vel ‥ supernae dispensationis ~u moderante (Æthelwald) Ep. Aldh. 2 (7) p. 496; †nurus [l. nutus], potestas deifica GlC N 200; 903 Christo cujus ~u et imperio simul cuncta creata sunt CS 600. 4 (in phr.): a (ad ~um); b (ad ~um et voluntatem); c (pro ~u). a justum ‥ est ut quod gratiosius ‥ habeas Deo ‥ ad ejus ~um offeras W. Malm. Mir. Mariae 112; ad ~um ‥ venerabilis patris nostri Rogeri Canon. G. Sempr. 35v.. b omnia que desiderabat anima ejus ad ~um et voluntatem ejus affluebant Andr. S. Vict. Dan. 39; ad ~um et voluntatem nobilis illius matrone, Glithe uxoris Tovi le Prude Found. Waltham 24. c habens in propria potestate ‥ quando et quomodo creaturas ceteras pro suo ~u disponeret Bede Gen. 16; consonantes ‥ singule vocalium pro suo ~u animando movent Abbo QG 11 (25); discipulum suum ad fas omne nephasque pro ~u flectere potens Gir. SD 112.

nūtŭs, (10) ūs, m. (nuo), ¶ 1 signe de tête, signe : Liv. 34, 62 ; 39, 5 ; Virg. En. 9, 106 || mouvement : Plin. 6, 188 ¶ 2 tendance [des corps], mouvement de gravitation : Cic. Tusc. 1, 40 ; Nat. 2, 98 ¶ 3 [fig.] signe manifestant la volonté, commandement, volonté : Cic. Or. 24 ; Fam. 3, 10, 10 ; Lucr. 4, 1122 ; ad nutum Cic. Verr. 2, 1, 78 ; Phil. 7, 18, au moindre signe.

nūtus, ūs m (nuo)

1. het knikken, wenken, buigen v.h. hoofd; ➤ nutu vocibusque vocare; alqm nutu aspernari;
2. (metaf.) wenk, instemming, wil, bevel, opdracht; ➤ alcis nutu omnia geruntur in overeenstemming met iems. wil; ad nutum alcis op iems. wenk; auctoritate nutuque legum;
3. zwaartekracht; ➤ terra vi sua nutuque tenetur; terrena suopte nutu et suo pondere in terram feruntur.

nutus , us. m.
點頭。允諾。打手勢。使眼色。Nutu ejus vel Ad nutum ejus 隨其意。Terrena suo nutu et pondere feruntur in terram 地上之物自向地。

Suggest a Translation
See an image

nūtus —, abl.ū (only nomsing. and acc.and ablsing. and plur.), m

2 NV-, a nodding, nod: id significare nutu: nutu finire disceptationem, L.: nutu tremefecit Olympum, V.: nutu signa remittis, O.—A hint, intimation: an mihi nutus tuus non faceret fidem?—A tendency, inclination, gravity: terrena suopte nutu in terram ferri: terra in sese nutibus suis conglobata.—Fig., assent, compliance: adnuite nutum numenque vestrum invictum Campanis, L.—Command, will, pleasure: res ad nutum eius facta, Cs.: omnia deorum nutu administrari: contra nutum Naevi: ad nutūs aptus erilīs, H.: nutu Iunonis eunt res, V.: sub nutu atque arbitrio alcuius esse, L.

nutus

Saved

Recent