oleto
ŏlēto, 1, v. a. [2. oletum],
- to foul, defile, Front. Aquaed. 97.
olēto, āvī, āre (2. oletum), besudeln, Frontin. aqu. 97. – übtr., se oletavit perfidiā, Ambros. gest. concil. Aquilei. § 59.
ŏlētō, āvī, āre (oletum 2), tr., souiller, infecter : Frontin. Aqu. 970 || [fig.] gâter, corrompre : Ambr. Conc. Aquil. 59.