olfacere

olfacere [CL; LL pass. olfieri] 1 to perceive by the odour emitted, to smell (also absol.); b (quasi-fig. or fig.). aliquando visus et olfactus ut in videndo simul et ~iendo nimis rubentes rosas Simil. Anselmi 15; aliquando in gustu et olfactu, ut cum degustans ~it Ib. 33; et nihil olfaciens procul esse revincit odores J. Sal. Enth. Phil. 953; aquam si ‥ corruptam jejunis naribus ~ias, mors imminet Gir. TH I 35; illic haut invenies nec ~ies nidorem carnis bubule (Lit.) M. Rievaulx 63; unde veritas istis duobus sensibus comparatur, non autem gustui vel tactui vel olfactui, quia non potest idem simul tangi vel gustari vel olfieri a diversis, sicut videri et audiri potest idem a multis R. Marston QD 254; nares sue speciosissime faciei ~iebant salive inmundicias in ipsum derisorie projectas Spec. Incl. 2. 2. b quia ‥ quasi per ~iendi officium ceteris amplius dinoscere sufficiunt in quibus actibus ‥ bonus odor Christi flagret Bede Cant. 1194; hec ‥ sunt vera bonitas, veritas sincera, ratio incorrupta et certa. horum tamen quasi ~iens dulcedinem natura humana ‥ posuit oculum super cor J. Sal. Met. 933A; sicut claustrales quidam desiderant videre et ~ere vanitates mundi T. Chobham Serm. 13. 49rb.. 2 to detect or perceive as if by smelling. c1175 audio te Siculas frater olfecisse divitias G. Foliot Ep. 263; in te crimen negociationis et fenoris olfecerunt P. Blois Ep. 17. 65C; quod ab adolescentia cepistis ecclesiasticos honores ~ere Ib. 44.129D; fit jus ex injuria / postquam judex recia / laxat in capturam / et olfacto munere / facit condescendere / censui censuram Id. Carm. 25. 21. 124; cardinalis prenominatus jam sterlingos regis Anglie olfecerat Wend. I 155. 3 (w internal acc.) to fill with scent. [Egyptus] variarum herbarum [et] rosarum floribus decoratur ‥ qui ‥ suo odore ~iunt olfactum S. Sim. Itin. 43. 4 to give off an odour, to smell. ~ere, olere, fragrare Osb. Glouc. Deriv. 400. 5 (p. ppl. as. adj.) full of odour. Osb. Glouc. Deriv. 404 (v. olfare 3).

olfacere

Saved

Recent