pardaliace
pardaliacē, s. pardalianches.
pardălĭăcē, ēs, f. , Sol. 17, 10, et pardălĭanchĕs, is, n. (παρδαλιαγχές), aconit [plante] : Plin. 8, 99 ; Sol. 17, 10.
pardălĭăcē, ēs, f.: che soffoca le pantere (pianta velenosa) Sol.