precor
precor, to ask, beg, entreat, pray, supplicate, request, call upon, beseech, sue
BWL
stop hoping that the decrees of the gods will be changed by prayer
Frieze-Dennison Vergil
- I To ask, beg, entreat, pray, supplicate, request, invoke, call upon, beseech; to sue, say, or speak as a suppliant (class.; syn.: oro, rogo, supplico).
- α With acc. of the person addressed: qui ne precari quidem Jovem optimum maximum possit, Cic. Verr. 2, 4, 32, § 71; id. Balb. 24, 55: deos colere, precari, venerarique, id. N. D. 1, 42, 119: quid veneramur, quid precamur deos, id. ib. 1, 44, 122; id. Cat. 2, 13, 29: deos tacite malumus et intra nos ipsos precari, Sen. Ben. 2, 1, 4: Nyctelium patrem precare, Ov. A. A. 1, 567.—
- β With dat. of person in whose behalf: bona omnia populo Romano, Liv. 24, 16, 10: longum Augusto precare diem, Prop. 3, 9, 49 (4, 10, 50).—
- γ With pro and abl. of person prayed for: ut jure sacerdotii precari deos pro te publice possim, quos nunc precor pietate privatā, Plin. Ep. 10, 13 (8) fin.: pro necessario ac propinquo suo, Curt. 5, 3, 14: pro nobis mitte precari, Ov. M. 3, 614: pro te, Front. Ep. ad Anton. 1, 1; Aug. Ep. 175, 5.—
- δ With acc. of thing prayed for: haec precatus sum, Cic. Pis. 20, 46: hortatur pater veniam precari, Verg. A. 3, 144: tibi di, quaecunque preceris commoda dent, Hor. S. 2, 8, 75: date quae precamur, id. C. S. 3: vitam, Vell. 2, 79, 5; 2, 85, 5: saepe precor mortem, Ov. P. 1, 2, 59.—So with two acc.: quod precarer deos, Cic. Q. Fr. 1, 3, 9: ut quod deos precati eritis, Liv. 40, 46, 9: quid habeo aliud deos immortales precari, quam ut, etc., Suet. Aug. 58 fin.—
- ε With ut, ne, quominus, or (poet.) subj. alone: ut fas sit vidisse, tacitus precatur, Sen. Ep. 115, 4: deosque precetur et oret, ut, Hor. A. P. 200; Cic. Dom. 57, 144; Curt. 7, 2, 31; Liv. 24, 5, 5; 25, 25, 6; 26, 25, 13: pro se quisque precari coepere, ne festinatione periculum augeret, Curt. 3, 5, 14: precare ne jubeant, etc., Ov. A. A. 1, 568: si id non probares, quominus ambo unā necaremini non precarere, Cic. Fin. 2, 24, 79: hoc quoque, dux operis, moneas, precor, Ov. F. 4, 247: det solum miserae mite, precare, fuge, id. P. 2, 2, 68: tandem venias precamur, Hor. C. 1, 2, 30: reddas incolumem precor, id. ib. 1, 3, 7; id. Epod. 3, 20.—
- ζ With ab and abl. of person addressed: precor ab iis ut, etc., Cic. Rab. Perd. 2, 5: hoc a diis immortalibus precari, ut, etc., Nep. Timol. 5, 2: quae precatus a diis sum, ut, etc., Cic. Mur. 1, 1: ab indigno, id. Lael. 16, 57: esse stultitiam, a quibus bona precaremur, ab iis dantibus nolle sumere, id. N. D. 3, 34, 84.—
- η With acc. of the prayer: te bonas preces precor, uti sies volens propitius mihi, Cato R. R. 139; cf. id. ib. 132, 2.—
- θ With object-clause: sibi et vicinis serere se, Plin. 18, 13, 35, § 131: numquam placidas esse precarer aquas, Ov. H. 19, 82.—
- ι With ad: di, ad quos precentur ac supplicent, make supplications, Liv. 38, 43.—
- κ Absol.: fata deūm flecti precando, Verg. A. 6, 376; so freq. in part. pres.: mitis precanti, Stat. Th. 1, 189: verba precantia, Ov. M. 7, 590: manum precantem Protendere, Verg. A. 12, 930: oliva, Stat. Th. 2, 478: eum sororem dedisse Prusiae precanti, Liv. 42, 12, 4; and parenthetically: gnatique patrisque, Alma, precor, miserere, Verg. A. 6, 117: parce, precor, Hor. C. 4, 1, 2; Ov. H. 16, 11; id. Am. 3, 9, 67: per hoc decus, precor, Hor. Epod. 5, 7.—
- II In partic., to wish well or ill to any one, to hail, salute, or address one with a wish, alicui aliquid (class.).
- 1 Of good wishes: sic exire e patriā, ut omnes sui cives salutem, incolumitatem, reditum precentur, Cic. Pis. 14, 33: cape, Roma, triumphum, Et longum Augusto salva precare diem, Prop. 3, 11 (4, 10), 50: nos perpetuam felicitatem reipublicae precari, Suet. Aug. 58: sibi et suis εὐθανασίαν similem precabatur, id. ib. 97: alicui immortalitatem, Curt. 8, 5, 16: permittamus vela ventis et oram solventibus bene precemur, Quint. Ep. ad Tryph. 3.—
- 2 Of evil wishes, imprecations; with mala, male, etc., to curse, invoke evil upon: neque, si umquam vobis mala precarer, morbum aut mortem aut cruciatum precarer, Cic. Pis. 19, 43: quod tibi evenit, ut omnes male precarentur, id. ib. 14, 33: (Ajax) mala multa precatus Atridis, Hor. S. 2, 3, 203: male precari, Plaut. Merc. 2, 1, 11 (235): pergin' precari pessimo, id. As. 2, 4, 71 (477); cf.: audisti quae malo principi precamur, Plin. Pan. 94, 2.— (Act. form prĕco, āre, Prisc. p. 779 P.; partic. precatus, as passive, Juvenc. 3, 85; cf.Varr. ap. Non. 480, 27.)
- 1. verzoeken, smeken, bidden om (iem.: acc.; ab; iets: acc.; m. ut, ne; conj.; aci.; dubb. acc. bij neutr. v.e. pron. of alg. adj.) [deos; penates; patrem; absolutionem; auxilium; veniam; vitam fratri om het leven v. zijn broer; eadem a dis; haec cives]; ➤ verba precantia smekende woorden; Faune, precor, miserere;
- 2. iem. iets goeds of slechts (toe)wensen [alci bene geluk toewensen; alci male ongeluk toewensen; alci omnia bona, omnia mala; felicitatem rei publicae; alci reditum].
祈求。— veniam ei 求彼鐃恕。— salutem 祝安。請安。Male — ei 呪駡彼。Id — eum vel ab eo 以此事求彼。
Suggest a Translation
See an image
- prex, to ask, beg, entreat, pray, supplicate, request, call upon, beseech, sue: ita, ut precamini, eveniat: fata deūm flecti precando, V.: sororem dedisse Prusiae precanti, to the prayers of Prusias, L.: patris, precor, miserere, V.: Parce, precor, fasso, O.: di, ad quos precentur ac supplicent, at whose altars, L.: teque, Iuno, precor atque quaeso: quid veneramur, quid precamur deos: Nyctelium patrem precare, O.: haec precatus sum: veniam, V.: date quae precamur, H.: bona omnia populoR., L.: mortem, O.: quod precarer deos: quod deos precati eritis, L.: pro propinquo suo, Cu.: pro nobis mitte precari, O.: precor ab iis, ut patiantur, etc.: deos, ut, H.: venerunt precantes, ut a caedibus parceretur, L.: precare ne iubeant, etc., O.: quo minus ambo unā necaremini non precarere: Hoc quoque, dux operis, moneas, precor, O.: tandem venias precamur, H.: hoc a deis immortalibus precari, ut, etc., N.: a quibus bona precaremur, ab iis, etc.: numquam placidas esse precarer aquas, O.: tua esse precor, O.—To wish for, invoke upon, wish: ut sui cives salutem precentur: seram immortalitatem regi, Cu.: vobis mala: quod tibi evenit, ut omnes male precarentur, uttered curses.
-
…, sed hic praesentes suo numine atque auxilio sua templa atque urbis tecta defendunt. quos vos, Quirites, precari, venerari, implorare debetis ut, quam urbem pulcherrimam florentissimam potentissimamque esse voluerunt, hanc omnibus hostium copiis terra…
Cicero, in Catilinam
-
…. Siqua latent, meliora putat. Fugit ocior aura illa levi neque ad haec revocantis verba resistit Nympha, precor, Penei, mane Non insequor hostis nympha, mane sic agna lupum, sic cerva leonem, sic aquilam…
Ovid, Metamorphoses
-
…sub ora viri caelo venere volantes, et viridi sedere solo. Tum maximus heros maternas agnoscit aves, laetusque precatur Este duces, O, si qua via est, cursumque per auras dirigite in lucos, ubi pinguem dives…
Vergil, Aeneid
-
…, ut te supplex peterem et tua limina adirem, idem orans mandata dabat. Gnatique patrisque, alma, precor, miserere ; potes namque omnia, nec te nequiquam lucis Hecate praefecit Avernis ; si potuit Manes arcessere coniugis…
Vergil, Aeneid
-
…genus in nobis restat mortale duobus sic visum superis hominumque exempla manemus. Dixerat, et flebant. Placuit caeleste precari numen et auxilium per sacras quaerere sortes. Nulla mora est adeunt pariter Cephisidas undas, ut nondum liquidas ,…
Ovid, Metamorphoses
-
…hinc sedes et inhospita tecta tyranni ingredior, traherent cum sera crepuscula noctem. Signa dedi venisse deum, vulgusque precari coeperat inridet primo pia vota Lycaon, mox ait experiar deus hic, discrimine aperto, an sit mortalis .…
Ovid, Metamorphoses
-
…paribusque accingitur armis. Atque haec ipse suo tristi cum corde volutat, aspectans silvam inmensam, et sic voce precatur Si nunc se nobis ille aureus arbore ramus ostendat nemore in tanto, quando omnia vere heu nimium de te…
Vergil, Aeneid
-
…Regina, et te, custos urbis, Minerva, quae semper adiutrix consiliorum meorum, testis laborum exstitisti, precor atque quaeso, vosque qui maxime ; me ; repetistis atque revocastis, quorum de sedibus haec mihi…
Cicero, de Domo sua
-
…, servire coegit eos, qui sibi esse amplissimi videbantur, munera mittere, noctu venire domum ad eum, precari, denique supplicare. quae servitus est, si haec libertas existimari potest quid cum cupiditatis dominatus excessit et alius…
M. Tullius Cicero, Paradoxa stoicorum ad M. Brutum
-
…sed haec utinam ; ne ; experiare quod precarer deos nisi meas preces audire desissent. verum tamen precor ut his infinitis nostris malis contenti sint ; in quibus non modo tamen nullius inest peccati infamia sed omnis dolor…
Cicero, Epistulae ad Quintum fratrem