About
Menu

primogenitura

primogenitura [ML < LL primogenitus + -ura] 1 primogeniture, right of succession or inheritance that belongs to the first-born; b (w. ref. to Gen. xxv 34 or Gen. xxvii 36); c (fig.). c1208 bonorum siquidem meorum primitias initiavit michi Deus in ecclesia Rothomagensi, ibique quasi ~am meam ex ejus benignissima dispensatione percepi P. Blois Ep. Sup. 27. 2; in cujus [sc. patris sui] bona ex jure hereditario successit et ~a Gir. SD 72; primogenitus, cui competebant jura ~e S. Langton Chron. 96; 1256 propinquiores heredes eorum ratione ~e hereditarie succedant (Leicester) BBC 94; 1259 [Isabella] ad quam ‥ terra descendere deberet ‥ racione ~e sue secundum consuetudinem manerii Cl 370; solvo ‥ capitali messuagio primogenito suo pro dignitate ~e sue RegiamM II 27.  b 1196 Esau vero dum foris evagatur et venatur, ~a patrisque benedictione et hereditate privatur P. Blois Ep. 134. 402B; jus ~e consistebat apud Esau primogenitum R. Niger Mil. IV 2; c1210 queris utrum in illa venditione, qua Esau vendidit ~e sue, dignitatem fratri suo Jacob pro lentis edulio, fuerit simonia P. Blois Ep. Sup. 58. 2; Ysaac ‥ ignarus benedixit Jacob, qui, fratre suo tum in ~a tum in benedictione supplantato ‥ M. Par. Maj. I 8.  c 1169 ei [sc. Cantuariensi ecclesie] ~e sortem, gloriam, et nomen, preripere moliatur Becket Ep. 551 p. 50. 2 eldest stock. 1201 ipsa Avicia de ~a est; et petunt considerationem desicut primogenita est CurR II 68.

Saved

Recent