procumbo
procumbo, to fall forwards, sink down, fall prostrate
- Lit., to fall forwards, fall or sink down, to prostrate one's self; of the wounded, the dying, suppliants, etc. (class.; cf.: cado, ruo): procumbunt Gallis omnibus ad pedes Bituriges, ne pulcherrimam urbem succendere cogerentur, Caes. B. G. 7, 15: genibus, Ov. M. 13, 585: ad genua alicujus, Liv. 25, 7: ad pedes alicujus, Gell. 10, 15, 10: ante pedes, Ov. M. 10, 415; Petr. 30, 7: templis, Tib. 1, 5, 41 (1, 2, 83): qui vulneribus confecti procubuissent, Caes. B. G. 2, 27; so, in genua, Curt. 9, 5, 13: Coroebus Penelei dextrā Procumbit, Verg. A. 2, 424.—With dat. (post-Aug.): sibi tres legiones procubuisse, had yielded, Tac. A. 1, 59: veteranae cohortes, quibus nuper Othonis legiones procubuerint, id. H. 4, 17.—Poet., to fall upon, attack, Mart. 1, 60, 3.—To lean or bend forwards: olli certamine summo Procumbunt, i.e. they bend to their oars, Verg. A. 5, 197.—
- B Transf., of inanimate subjects, to lean forwards, bend down, sink, to be beaten or broken down (class.): tigna prona ac fastigiata, ut secundum naturam fluminis procumberent, Caes. B. G. 4, 17: frumenta imbribus procubuerant, i.e. were beaten down, id. ib. 6, 43: ne gravidis procumbat culmus aristis, Verg. G. 1, 111: ulmus in aram ipsam procumbebat, Plin. 16, 32, 57, § 132.— Of buildings: (domus) in domini procubuit caput, Ov. P. 1, 9, 14: tecta super habitantes, Quint. 2, 16, 6; Plin. Pan. 50, 3; Ov. M. 13, 176.—
- 2 To be upset, break down; of a vehicle: nam si procubuit qui saxa Ligustica portat Axis, Juv. 3, 257.—
- II Trop., to fall or sink down (poet. and post-Aug.): procumbere in voluptates, to sink into sensuality, Sen. Ep. 18, 2: procumbentem rem publicam restituere, sinking, Vell. 2, 16, 4: res procubuere meae, Ov. Tr. 3, 4, 2.—
- B To extend, spread: mons Haemus vasto jugo procumbens in Pontum, Plin. 4, 11, 18, § 45: planities sub radicibus montium spatiosa procumbit, Curt. 5, 4, 6.
- 1. (poët.) (v. personen) zich vooroverbuigen [certamine summo (v. roeiers)]; ➤ ~ in armos zich storten op;
- 2. (v. niet-lev.) (a) vooroverhellen, buigen; (b) (postklass.) (v. hooggelegen terreinen) zich naar beneden uitstrekken [vasto iugo in pontum];
- 3. op de grond vallen, zich op de grond werpen, gaan liggen [humi; terrae; (v. smekelingen) alci ad pedes, ad genua, genibus; templis];
- 4. (v. niet-lev.) instorten, neerstorten; ➤ agger in fossam procubuit; ulmus in aram procubuit;
- 5. (v. graan e.d.) neergeslagen worden; ➤ frumenta imbribus procubuerant;
- 6. (Lucr.) (v.d. wind) gaan liggen;
- 7. (poët.; postklass.) (metaf.) zinken, vallen, in verval raken; ➤ res procubuere meae (Ov.);
- 8. (postklass.) vervallen tot, zich vernederen tot (m. in m. acc.) [in voluptates].
臥。跌。地上。垂。Procubuere segetes imbribus (abl.) 雨倒莊稼。
Suggest a Translation
See an image
- CVB-, to fall forwards, sink down, fall prostrate: Gallis ad pedes, ne cogerentur, etc., Cs.: genibus, O.: in vestibulo curiae, L.: in genua, Cu.: Coroebus Penelei dextrā Procumbit, V.: certamine summo, bend to their oars, V.—To lean forward, bend down, sink, be beaten down, be broken down, fall: frumenta imbribus procubuerant, i. e. were beaten down, Cs.: ne gravidis procumbat culmus aristis, V.: (domus) in domini procubuit caput, fell in upon, O.: agger in fossam procubuit, L.—Fig., to fall, be ruined: res procubuere meae, O.—To extend, spread, lie: planities sub radicibus montium procumbit, Cu.
-
…ad celeritatem sibi reliqui fecerunt. Horum adventu tanta rerum commutatio est facta ut nostri, etiam qui vulneribus confecti procubuissent, scutis innixi proelium redintegrarent, calones perterritos hostes conspicati etiam inermes armatis occurrerent, equites vero, ut turpitudinem…
Julius Caesar, Gallic War
-
…terruit orbem. Ultimus inmenso restabas, Nile, labori. Quem simul ac tetigit, positis in margine ripae procubuit genibus resupinoque ardua collo, quos potuit solos, tollens ad sidera vultus et gemitu et lacrimis et luctisono mugitu…
Ovid, Metamorphoses
-
…, ruit qua quidquid fluctibus obstat. sic igitur debent venti quoque flamina ferri, quae veluti validum cum flumen procubuere quamlibet in partem, trudunt res ante ruuntque impetibus crebris, interdum vertice torto corripiunt rapidique rotanti turbine portant .…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…festinant flentes, aramque sepulchri congerere arboribus caeloque educere certant. Itur in antiquam silvam, stabula alta ferarum ; procumbunt piceae, sonat icta securibus ilex, fraxineaeque trabes cuneis et fissile robur scinditur, advolvunt ingentis montibus ornos .…
Vergil, Aeneid
-
…sanctae ad delubra deae, quorum fastigia turpi pallebant musco stabantque sine ignibus arae. Ut templi tetigere gradus, procumbit uterque pronus humi gelidoque pavens dedit oscula saxo atque ita si precibus dixerunt numina iustis victa remollescunt, si flectitur…
Ovid, Metamorphoses
-
…prope explorata victoria celeriter amissa reciperaturos confidebant. Deliberatur de Avarico in communi concilio, incendi placeret an defendi. Procumbunt omnibus Gallis ad pedes Bituriges, ne pulcherrimam prope totius Galliae urbem, quae praesidio et ornamento sit civitati ,…
Julius Caesar, Gallic War
-
…defixerat fistucisque adegerat, non sublicae modo derecte ad perpendiculum, sed prone ac fastigate, ut secundum naturam fluminis procumberent, iis item contraria duo ad eundem modum iuncta intervallo pedum quadragenum ab inferiore parte contra vim atque impetu fluminis…
Julius Caesar, Gallic War
-
…a Saburra equitatus. tum vero ad summam desperationem nostri perveniunt et partim fugientes ab equitatu interficiuntur, partim integri procumbunt. hortatur Curionem Cn. Domitius praefectus equitum, cum paucis equitibus circumsistens, ut fuga salutem petat atque in…
Julius Caesar, Civil War
-
…omnibus locis agebatur ; frumenta non solum tanta multitudine iumentorum atque hominum consumebantur, sed etiam anni tempore atque imbribus procubuerant ut, si qui etiam in praesentia se occultassent, tamen his deducto exercitu rerum omnium inopia pereundum videretur .…
Julius Caesar, Gallic War
-
…et varietas pellium, sed magnitudine paulo antecedunt mutilaeque sunt cornibus et crura sine nodis articulisque habent neque quietis causa procumbunt neque, si quo adflictae casu conciderunt, erigere sese aut sublevare possunt. His sunt arbores pro cubilibus ad…
Julius Caesar, Gallic War