proficisco
prŏfĭcisco, ĕre, v. proficiscor fin.
proficīsco, ere, s. pro-ficīscora. E. ➳ .
proficīsco, Plaut. mil. 1329: proficisceret, Turpil. com. 81.
prŏfĭcīscō, ĕre [arch.] : Turpil. Com. 81 ; Pl. Mil. 1329 ; c. proficiscor.