quitare

quitare, quittare [ME quit(t)en, OF quiter < LL quietare] 1 to acquit, release, provide with immunity (from an obligation). 1217 Lodovicus ~tat omnes barones et homines de regno Anglie de omnibus terris domini regis ab omnibus homagiis, fidelitatibus, confederationibus et imprisiis Thes. Nov. Anecd. I 859; 1255 a questis ‥ et talliis majorem, milites, et ceteros apud B. ‥ absolvimus et ~amus CalCh I 448; nos tuis volentes super hiis indempnitatibus precavere te ac regnum et successores ‥ absolvimus imperpetuum et ~amus (Bulla Papae) ExchScot I clxxxiv; 1364 de quibus sic solutis ‥ episcopum ‥ absolvimus tenore presencium et ~tamus Reg. Moray 162; 1426 ad ‥ de receptis quoque habitis et levatis quiscumque absolvendum, ~andum, et liberandum Reg. Cant. I 238. 2 to quit, release, give up (one’s claim to). 1227 noverint ‥ nos ‥ omnes pravas consuetudines ‥ burgensibus ‥ per nos et per heredes nostros in perpetuum quiptasse Reg. Gasc. A 499; 1255 remittimus ac ~amus quicquid ab eisdem ‥ exinde petere poteramus RGasc I Sup.28a; 1256 quod ‥ quingente marce solventur de pecunia nostra si ~are voluerint, et ~averint jura et acciones Reg. Heref. 129; feodum ‥ perpetuo ~avit [v. l. quietavit] Plusc. VI 33 p. 33.