quivis
quivis, whoever it be, whom you please, any one, any whatever, anything
not everyone happens to go to Corinth
- subst. quidvis, pron. indef. (separated: quod genus vis propagabis, Cato R. R. 52), who or what you please, any whatever, any one, any thing: Juppiter non minus, quam vostrum quivis, formidat malum, Plaut. Am. prol. 27: quaevis alia mora, id. Mil. 4, 7, 10 (1293): omnia sunt ejusmodi, quivis ut perspicere possit, etc., Cic. Quint. 27, 84: ad quemvis numerum ephippiatorum equitum quamvis pauci adire audent, Caes. B. G. 4, 2: quaevis amplificationes, all sorts of, Cic. Inv. 1, 53, 100: unus amet quāvis aspergere cunctos, i. e. quāvis ratione, Hor. S. 1, 4, 87: ab quīvis (abl.) homine beneficium accipere gaudeas, Ter. Ad. 254: cujusvis opes voluisse contra illius potentiam crescere, Sall. C. 17, 7: quovis modo inceptum perficere, id. J. 11, 9; 35, 4: quovis sermone molestus, Hor. S. 1, 3, 65: eripiet quivis oculos citius, id. ib. 2, 5, 35.—Joined with unus, any one you please, any one whatever: una harum quaevis causa, Ter. And. 904: si tu solus, aut quivis unus, Cic. Caecin. 22, 62: non quivis unus ex populo, sed existimator doctus, id. Brut. 93, 320. — quidvīs, as subst., any thing whatever, no matter what: dicere hic quidvis licet, Plaut. Truc. 4, 4, 31 (884): quidvis satis est, Ter. Heaut. 641; Plaut. Poen. 1, 3, 28 (437): si quidvis satis est, Hor. S. 2, 3, 127.— With gen.: quidvis anni, i. e. at any season of the year, Cato R. R. 17.
quod quivis hoc seculo miretur, Indiam penetravit indeque ‥ exotici generis gemmas ‥ reportavit
cujusvis ea [nigromantia ] esse videtur ut ad interpretationem veri mortuos valeat suscitare
erat monticulus ‥ in quem milites aliique venatores ascendere consueverunt ‥ verum ex loci et rei conditione, relictis a longe sociis, solus quivis ascendit
quevis de predictis mulieribus prius obiret ‥
ut quivis eciam rudis hujusmodi narracionem facillime possit ‥ apprehendere
rusticos ‥ ad quodvis promittendum cogebant
any way , quavis, ullo modo
bonus Creator ‥ ad quem solum ab adversis fugiendum, cui soli pro quavis re supplicandum
ne pro quavis causa Romam appellem
omnes ‥ qui ei adversari quavis de causa contendebant
quevis etas a prima preteritam sibi pretulit
“pacificis” inquit “reseratur janua quevis”
ibi habitat lupus ‥ cum agno miti quovis et mansueto
quod ‥ dispendia supradicta ‥ fieri non permitterentur quovismodo
universaque ab eis quovismodo ‥ ablata
nec se inde intromittant quovismodo
quod ipse dampnum ‥ non faceret nec fieri procuraret quovismodo
nullus ‥ provisor ‥ villas, hundredum ‥ aut maneria ‥ ingrediatur quovismodo
caveant ‥ ne quovis modo sit inter eos contraversia sed sint omnino unanimes
everway , omni modo, quavis
➳ abl. quivis Ter. Ad. 254 ; tmèse : quicumvis = cum quovis Pl. St. 627.
- (adj.) quodvīs, pron.indef, whoever it be, whom you please, any one, any whatever, anything: quivis liber debet esse: esse cuiusvis (civitatis): ad quemvis numerum equitum adire, Cs.: quaevis amplificationes, all sorts of: unus amet quāvis aspergere cunctos (sc. ratione), H.: Abs quivis homine beneficium accipere, T.: Eripiet quivis oculos citius mihi, H. —With unus, any one you please, any one whatever: una harum quaevis causa me monet, T.: non quivis unus ex populo, sed existimator doctus. —As substn., anything whatever, no matter what: cui quidvis licitum sit: quidvis satis est, H.
-
…invidere ; a quibus se defendere traditis armis non possent. Sibi praestare, si in eum casum deducerentur, quamvis fortunam a populo Romano pati quam ab his per cruciatum interfici inter quos dominari consuessent. Ad haec Caesar respondit…
Julius Caesar, Gallic War
-
…Licinium Crassum non ignarum eius consili fuisse ; quia Cn. Pompeius, invisus ipsi, magnum exercitum ductabat, cuiusvis opes voluisse contra illius potentiam crescere, simul confisum, si coniuratio valuisset, facile apud illos principem se fore…
Sallust, Catilina
-
…cum sit agendum propter egestatem linguae et rerum novitatem ; sed tua me virtus tamen et sperata voluptas suavis amicitiae quemvis efferre laborem suadet et inducit noctes vigilare serenas quaerentem dictis quibus et quo carmine demum clara tuae possim praepandere lumina…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…, amores, nec tibi perpetuo libera verba fore ecce iaces supplexque venis ad iura puellae, et tibi nunc quovis imperat empta modo. non me Chaoniae vincant in amore columbae dicere, quos iuvenes quaeque puella domet. me…
Propertius, Elegies
-
…Mimnermi versus Homero carmina mansuetus lenia quaerit Amor. i quaeso et tristis istos compone libellos, et cane quod quaevis nosse puella velit quid si non esset facilis tibi copia nunc tu insanus medio flumine quaeris aquam. necdum etiam…
Propertius, Elegies
-
…maesta parentis, exitus ut classi felix faustusque daretur. tantum religio potuit suadere malorum. Tutemet a nobis iam quovis tempore vatum terriloquis victus dictis desciscere quaeres. quippe etenim quam multa tibi iam fingere possunt somnia, quae vitae…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…Utinam istuc verbum ex animo ac vere diceres, Potius quam te inimicum habeam. Si istuc crederem Sincere dici quidvis possem perpeti. Labascit victus uno verbo quam cito Ego non ex animo misera dico quam ioco Rem voluisti a…
Terence, Eunuchus
-
…filiae mortem hostias immolavisset. at quam rhetorice, quam copiose quas sententias colligit, quae verba contorquet ut licere quidvis rhetori intellegas. quae nemo probaret, nisi insitum illud in animis haberemus, omnis bonos interitu suorum quam gravissime…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…virtutis causa, nisi ea voluptatem faceret, ne manum quidem versuros fuisse, quid facere nos oportet, qui quamvis minimam animi praestantiam omnibus bonis corporis anteire dicamus, ut ea ne in conspectu quidem relinquantur quis est enim ,…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…quaero aequitatis, sed ipsius improbitatis atque impudentiae neque enim est fere quicquam quod homines palam facere audeant in magistratu quamvis improbe, quin eius facti si non bonam, at aliquam rationem adferre soleant. hoc quid est venit praetor…
Cicero, in Verrem