radicaliter
rādīcāliter, Adv. (*radicalis v. radix) = radicitus (w.s.). Augustin. enchir. 17 in. u.a. Ecl.
cum proles ‥ uni corpori ‥ duorum parentum per naturale vinculum naturalis filiationis firmius inhereat ‥ magisque ~iter inseratur quam capilli capiti vel pili cuti
tamen tota relatio ‥ ~iter originaliterque ab ea procedit
ad undecim dicendum quod ~iter mutatio illa que est creatio causa est omnium aliarum generalis
species omnium sensibilium vadunt ad cor quia ibi est ~iter virtus sensitiva
posuerunt quidam quod racio visibilis ~iter et formaliter est in luce
[infidelitas ] ~iter ex antiquitate Anglorum nacioni naturaliter innata
rādīcālĭtĕr (radix), jusquʼà la racine, radicalement || [fig.] Aug. Ench. 17.