radiosus
rădĭōsus, a, um, adj. [radius],
- emitting many beams, radiant: sol, Plaut. Stich. 2, 2, 41 (365).
radiōsus (radiossus), a, um (radius), strahlenreich, sol, Plaut. Stich. 365.
quod autem aeris radiositas sit visui necessaria patet, ~a namque corpora prospiciuntur melius et modo citius occurrunt visui
cum nox est media nobis tellure sub alta / exequat mediam lux radiosa diem
vite velamen sancte nova revelant, / et reserat latebras mors radiosa sacras
nec est hoc incredibilius quam quod unum punctuale lucis diffundat infinitas lineas radiosas, manifestando distincte omnia que prius confuse videbantur in †humine [l. lumine ] ~o
item notandum quod crystallus corpus ~um est et pervium radiis solis
quare canis rabidus miratur aquam et alia ~a corpora?
gignitur ex glacie crystallus, qui radioso / fulgori solis subditus igne micat
sine sacco ponderoso / sine nummo radioso / nulla lingua radiat
pyramis igitur ~a sub qua res videtur tota frangitur in ingressu interioris glacialis, excepta linea illa que transit per omnia centra, que axis appellatur
velut in ~o speculo illuxisti
tu solis radius quem radiosa paris
[donabitur ] stola pro fletus tedio radiosa
illibati splendoris ~a nobilitatis meridies
dictamen diccionum ruralium est egregium indumentum, quod quidem indumentum et cooportorium ~um, post reserendas cadenciarum terminaciones, exemplaria satis venusta intuenti lucide insinuabo
omne quoque corpus luminosum spericum concavum a quolibet puncto sui dirigit unam lineam ~am in centrum illius corporis sperici ad angulos equales super superficiem concavam illius corporis sperici
figura incidencie ‥ numquam acquirit rotunditatem nisi quatenus causatur a lineis ~is
diffundat ‥ lineas ~as
rădĭōsus, a, um (radius), rayonnant : Pl. St. 365.