precocious
precocious
adj.
P. προφερής.
adj.
P. προφερής.
PRECOCIOUS
PROP. praematurus praecox [SYN. in EARLY.]
Figuratively Precocious abilities ingeniorum velut praecox genus (Quint. 1 3 3): immature magnum ingenium (Sen. Controv. 1 1).
PROP. praematurus praecox [SYN. in EARLY.]
Figuratively Precocious abilities ingeniorum velut praecox genus (Quint. 1 3 3): immature magnum ingenium (Sen. Controv. 1 1).
precocious:
1. praecox, ŏcis; also, praecŏquis, e (ripening early): p. sort of intellects, ingeniorum velut praecox genus, Quint. 1, 3, 3: Sen.
2. festīnātus (that is pushed on too fast): p. maturity, f. maturitas, Quint. 6, prooem. § 10. (Praematurus =PREMATURE .)
1. praecox, ŏcis; also, praecŏquis, e (ripening early): p. sort of intellects, ingeniorum velut praecox genus, Quint. 1, 3, 3: Sen.
2. festīnātus (that is pushed on too fast): p. maturity, f. maturitas, Quint. 6, prooem. § 10. (Praematurus =