predicament
predicament
subs.
P. and V. ἀ̆πορία.
Be in a predicament, v.: P. and V. ἀ̆πορεῖν, ἀ̆μηχᾰνεῖν (rare P.), P. ἀπόρως διακεῖσθαι.
Be in the same predicament: P. γίγνεσθαι ἐν τῷ αὐτῷ συμπτώματι (Thuc. 4.36).
subs.
P. and V. ἀ̆πορία.
Be in a predicament, v.: P. and V. ἀ̆πορεῖν, ἀ̆μηχᾰνεῖν (rare P.), P. ἀπόρως διακεῖσθαι.
Be in the same predicament: P. γίγνεσθαι ἐν τῷ αὐτῷ συμπτώματι (Thuc. 4.36).
PREDICAMENT
In logic genus (general term genus classical): categoria; or *praedicamentum (technical term).
Position locus.
In logic genus (general term genus classical): categoria; or *praedicamentum (technical term).
Position locus.
predicament:
I. Logical: cătēgŏria (Gr. κατηγορία), praedĭcāmentum: Isid. Or. 2, 26, 1 (sequuntur Aristotelis categoriae, quae Latine praedicamenta dicuntur).
II. Colloq.: Phr.: to be in an awkward p., in angustiis esse; ad incitas redactum esse: v.DIFFICULTY ; TO NONPLUS .
I. Logical: cătēgŏria (Gr. κατηγορία), praedĭcāmentum: Isid. Or. 2, 26, 1 (sequuntur Aristotelis categoriae, quae Latine praedicamenta dicuntur).
II. Colloq.: Phr.: to be in an awkward p., in angustiis esse; ad incitas redactum esse: v.