punisher
punisher
subs.
P. and V. κολαστής, ὁ, ἐπῐτῑμητής, ὁ (Plat.), V. τῑμωρός, ὁ or ἡ (Eur. Hec. 790); see also avenger.
subs.
P. and V. κολαστής, ὁ, ἐπῐτῑμητής, ὁ (Plat.), V. τῑμωρός, ὁ or ἡ (Eur. Hec. 790); see also avenger.
punisher:
1. pūnītor, m.: a most severe p. of the seditious, seditiosorum p. acerrimus, Suet. Caes. 67.
2. expr. by verb:
/* "This knows my punisher: therefore as far From granting he, as I from begging, peace."--Milton. */
*is qui me punitur, me castigat, in me animadvertit, in me supplicium sumit, ulciscitur, vindicat, etc.
3. ultor: cf. conjurationis investigator atque u., Cic. Sull. 30, 85: v.AVENGER .
4. vindex, ĭcis: p. of a conspiracy, v. conjurationis, Cic. Fam. 5, 6: the Furies p.s of crimes and guilt, Furiae deae vindices facinorum et scelerum, Cic. N.D. 3, 18, 46.
1. pūnītor, m.: a most severe p. of the seditious, seditiosorum p. acerrimus, Suet. Caes. 67.
2. expr. by verb:
/* "This knows my punisher: therefore as far From granting he, as I from begging, peace."--
*is qui me punitur, me castigat, in me animadvertit, in me supplicium sumit, ulciscitur, vindicat, etc.
3. ultor: cf. conjurationis investigator atque u., Cic. Sull. 30, 85: v.
4. vindex, ĭcis: p. of a conspiracy, v. conjurationis, Cic. Fam. 5, 6: the Furies p.s of crimes and guilt, Furiae deae vindices facinorum et scelerum, Cic. N.D. 3, 18, 46.