rancorous
rancorous
adj.
P. and V. πικρός, V. δύσφρων, κᾰκόφρων.
Spiteful: P. and V. φθονερός, ἐπίφθονος ; see malicious, malignant.
adj.
P. and V. πικρός, V. δύσφρων, κᾰκόφρων.
Spiteful: P. and V. φθονερός, ἐπίφθονος ; see malicious, malignant.
RANCOROUS
malignus: malitiosus: infestus: infensus: inimicus SYN. in INIMICAL]. (The words are found in this connection and order.) inimicus atque infestus; infestus atque inimicus; infensus atque inimicus; inimicus infensusque: rancorous feeling animus infestus or inimicus; infensus animus atque inimicus. To entertain a rancorous feeling infenso animo esse in aliquem: odium occultum gerere adversus aliquem (after Plin. 8 18 26).
malignus: malitiosus: infestus: infensus: inimicus SYN. in INIMICAL]. (The words are found in this connection and order.) inimicus atque infestus; infestus atque inimicus; infensus atque inimicus; inimicus infensusque: rancorous feeling animus infestus or inimicus; infensus animus atque inimicus. To entertain a rancorous feeling infenso animo esse in aliquem: odium occultum gerere adversus aliquem (after Plin. 8 18 26).
rancorous:
1. infensus (bitterly hostile: joined with inimicus): r. feelings, infensus atque inimicus animus, Cic. Verr. 2, 61, 149.
2. infestus (hostile, spiteful: also joined with inimicus or iniquus): to look at any one with most r. feelings, animo iniquissimo infestissimoque aliquem intueri, Cic. Verr. 5, 55, 144.
3. invĭdus: Hor. See alsoMALIGNANT . Phr.: to flame with rage and r. ire (Spenser), [acerrima] iracundia exardescere, inflammari; ira accendi, Cic.
1. infensus (bitterly hostile: joined with inimicus): r. feelings, infensus atque inimicus animus, Cic. Verr. 2, 61, 149.
2. infestus (hostile, spiteful: also joined with inimicus or iniquus): to look at any one with most r. feelings, animo iniquissimo infestissimoque aliquem intueri, Cic. Verr. 5, 55, 144.
3. invĭdus: Hor. See also