ranting
ranting
adj.
Demagogic: Ar. δημᾰγωγῐκός, V. δημήγορος.
adj.
Demagogic: Ar. δημᾰγωγῐκός, V. δημήγορος.
RANTING
s. dicendi genus quod inanibus locis bacchatur (which runs riot on empty commonplaces Quint. 12 10 73): dicendi genus furiosae vociferationi simillimum.
s. dicendi genus quod inanibus locis bacchatur (which runs riot on empty commonplaces Quint. 12 10 73): dicendi genus furiosae vociferationi simillimum.