ridiculous
ridiculous
adj.
P. and V. γέλοιος, Ar. and P. κᾰτᾰγέλαστος, V. γελωτοποιός (Aesch. Frag.).
Supremely ridiculous: P. ὑπεργέλοιος.
Absurd: P. and V. ἄ̆τοπος (Eur. Frag.).
adj.
P. and V. γέλοιος, Ar. and P. κᾰτᾰγέλαστος, V. γελωτοποιός (Aesch. Frag.).
Supremely ridiculous: P. ὑπεργέλοιος.
Absurd: P. and V. ἄ̆τοπος (Eur. Frag.).
RIDICULOUS
ridiculus: ridendus (Cic.); deridiculus: ridicularis (Plaut.): extremely ridiculous perridiculus (Cic.): a ridiculous fellow homo ridiculus (Cic.); deridiculus (Plaut.); caput ridiculum (Ter.); homo perridiculus (Cic.). A ridiculous thing res ridicula: to be ridiculous risum movere concitare. To make anybody ridiculous ridiculum aliquem facere (Juv.); risui ludibrio aliquem exponere: to make one’s self ridiculous ridendum irridendum se proponere; risui irrisui se exponere; also risum dare (Hor.) or praebere (Justinus).
ridiculus: ridendus (Cic.); deridiculus: ridicularis (Plaut.): extremely ridiculous perridiculus (Cic.): a ridiculous fellow homo ridiculus (Cic.); deridiculus (Plaut.); caput ridiculum (Ter.); homo perridiculus (Cic.). A ridiculous thing res ridicula: to be ridiculous risum movere concitare. To make anybody ridiculous ridiculum aliquem facere (Juv.); risui ludibrio aliquem exponere: to make one’s self ridiculous ridendum irridendum se proponere; risui irrisui se exponere; also risum dare (Hor.) or praebere (Justinus).
ridiculous:
1. rīdĭcŭlus (prop. laughable, which is its usual sense): it is r. to suppose, r. est putare, Cic. Div. in Caecil. 18, 59: a r. poem, r poëma, Hor. Ep. 2, 1, 238: poverty makes men r., paupertas r. homines facit, Juv. 3, 153: Quint.
2. perrīdĭcŭlus (very r.): a very r. system, p. doctrina, Cic. de Or. 2, 19, 77.
3. dērīdĭcŭlus: the accusation is r., crimen est d., Liv. 39, 26.
4. sŭbabsurdus (acc. to Quint. 6, 3, 23, a Cic. word): Cic. de Or. 2, 67, 274: v.ABSURD . (N.B.--Though the adj. subridiculus does not occur, the adv. does.)
1. rīdĭcŭlus (prop. laughable, which is its usual sense): it is r. to suppose, r. est putare, Cic. Div. in Caecil. 18, 59: a r. poem, r poëma, Hor. Ep. 2, 1, 238: poverty makes men r., paupertas r. homines facit, Juv. 3, 153: Quint.
2. perrīdĭcŭlus (very r.): a very r. system, p. doctrina, Cic. de Or. 2, 19, 77.
3. dērīdĭcŭlus: the accusation is r., crimen est d., Liv. 39, 26.
4. sŭbabsurdus (acc. to Quint. 6, 3, 23, a Cic. word): Cic. de Or. 2, 67, 274: v.