About Report a problem

Menu

rus

rus, the country, lands, fields, a country-seat, farm, estate (opp. urbs)

BWL

rure frui
to delight in the country
rura paterna
ancestral estates

Frieze-Dennison Vergil

rūs, rūris, n.: the country as opposed to the town; land, a farm, field, freq.; pl., rūra, the fields, 1.430, et al.

Could not find rum in Logeion dictionaries.

rum Adjective: masculine genitive plural, Adjective: masculine accusative singular of rus

See rum in Morpho

rūs, rūris (used in the plur. only in nom. and acc.), n. [etym. dub.; cf. Zend. ravanh, broad, free; ravan, a plain; Germ. Raum, space],
  • the country (opp. to the city), lands, fields; a country-seat, farm, estate, etc. (cf.: fundus, praedia): pascua reddere rura, Lucr. 5, 1248; cf.: laudato ingentia rura, Exiguum colito, Verg. G. 2, 412: aspera dumis Rura, id. A. 4, 527: paterna rura bobus exercet suis, Hor. Epod. 2, 3: obsita pomis Rura, Ov. M. 13, 720: coli rura ab ergastulis pessimum est, Plin. 18, 6, 7, § 36: habet animi causā rus amoenum et suburbanum, a country-seat, Cic. Rosc. Am. 46, 133; cf.: rus urbanum, Just. 31, 2, 3: urbe relictā rura peragrantes saepe soli sumus, Cic. Off. 3, 1, 1: rure frui, Ov. P. 1, 8, 40.— Acc.: rus, in answer to the question whither? quom rus homines eunt, to their country-seats, Plaut. Capt. 1, 1, 10 (78): rus ibo, Ter. Eun. 187; 216: rure redire, from the farm, Plaut. Merc. 3, 3, 25 (586); 4, 3, 6 (705); 5, 18 (847); 21 (850); Ter. Eun. 611; 967 et saep.; so, rure venire, Plaut. Truc. 3, 2, 26 (694): rure huc advenit, Ter. Hec. 190: adveniens mater rure, Plaut. Merc. 4, 5, 25 (827); for which, less freq.: ruri redire, venire, etc., id. Truc. 3, 2, 1 (669); 25 (693); id. Most. 5, 1, 28 (1068): plus plaustrorum in aedibus Videas, quam ruri, in the country, id. Aul. 3, 5, 32 (506): si illi sunt virgae ruri, at mihi tergum domi'st, id. Bacch. 2, 3, 131 (365); so, ruri (cf. Zumpt, Gram. § 400), id. Capt. 1, 1, 16 (84); id. Cas. 1, 1, 38 (126); 41 (129); 2, 6, 68 (420); 4, 2, 2 (781); id. Cist. 2, 1, 14 (216); id. Most. 1, 1, 4 (4); 7 (7); 18 (18) et saep.; Ter. Ad. 45; 95; 401 al.; Cic. Off. 3, 31, 112; Brut. ap. Cic. Clu. 51, 141; less freq.: rure esse, etc., Plaut. Trin. 1, 2, 29 (67); id. Cas. 1, 1, 17 (105); 22 (110); Titin. ap. Charis. p. 115 P.: mori rure, Liv. 38, 53; Hor. Ep. 1, 7, 1; 1, 14, 10; Ov. A. A. 2, 229.—With an adj.: rure paterno, Hor. Ep. 1, 18, 60: rure suo, Ov. F. 6, 671; cf.: ex meo propinquo rure hoc capio commodi, Ter. Eun. 971.

Saved

Recent