similo
sĭmĭlo, āre, v. simulo.
similo, āvī, āre (similis), I) ähnlich sein, m. Dat., nec mi similat, Corp. inscr. Lat. 4, 1877: filius patri non solum corpore sed et moribus similavit, Schol. Iuven. 14, 50. Vgl. Diom. 365, 20 ›similat‹ non dicimus sed ›similis est‹. – II) ähnlich machen, unde debuit per omnia fratribus similari, Vulg. Hebr. 2, 17: similatus gratiae spiritali, Ps. Cypr. de mont. Sina et Sion15. – ➳ Auch Variante von simulo, w. s.
sĭmĭlō, āre, intr., être semblable : CIL 4, 1877 ; Diom. 365, 20.
➳ qqf. confusion avec simulo.
- 1. gelijk zijn aan, lijken op;
- 2. gelijkmaken aan.
similo see simulo.