solor
solor, to comfort, console, solace
sōlor, ātus sum, 1, dep. a.: to solace, console, 5.770; assuage, comfort, aid, relieve, 5.41; console one's self for, 1.239.
sōlor, ātus, 1, v. dep. a.
- I To comfort, console, solace (poet. and in post-Aug. prose; while consolor is class.): diffidentem verbis solatur suis, Plaut. Ep. 1, 2, 9 (112): lenire dolentem Solando cupit, Verg. A. 4, 394: quos bonus Aeneas dictis solatur amicis, id. ib. 5, 770; Ov. F. 5, 237: inopem et aegrum, Hor. Ep. 2, 1, 131; Verg. A. 9, 290; Cat. 38, 5: solantia tollite verba! your words of comfort, Ov. M. 11, 685: solandus cum simul ipse fores, id. Tr. 5, 4, 42: et Caesar quamvis posthabitam deciens sestertii dote solatus est, Tac. A. 2, 86.—
- II With inanim. and abstr. objects, to soothe, ease, lighten, lessen, relieve, assuage, mitigate: famem concussā quercu, Verg. G. 1, 159: fluviis gravem aestum, Hor. C. 2, 5, 7: laborem cantu, Verg. G. 1, 293: aegrum testudine amorem, id. ib. 4, 464: curas, id. A. 9, 489: metum, id. ib. 12, 110: lacrimas, Ov. F. 2, 821: singulorum fatigatio quamlibet se rudi modulatione solatur, Quint. 1, 10, 16: desiderium fratris amissi aut nepote ejus aut nepte, Plin. Ep. 8, 11, 3: cladem Lugdunensem, Tac. A. 16, 13 fin.: quamvis repulsam propinqua spes soletur, id. ib. 2, 36.
sōlor, ōtus sum, ārī, trösten, I) eig.: diffidentem verbis suis, Plaut.: inopem, Hor. u. Verg.: se, Quint. – II) übtr.: a) erleichtern, lindern, mildern, beschwichtigen, zu lindern (zu mildern, zu beschwichtigen) suchen, erträglich machen oder vergessen machen (vgl. Burm. Val. Flacc. 2, 151): desiderium fratris amissi aut nepote eius aut nepte, Plin. ep.: residua senectutis aliā uxore, Ps. Quint. decl.: cladem Lugdunensem quadragies sestertio (durch 4 Millionen Sesterze), Tac.: famem concussā quercu, Verg.: modico et castrensi cibo ieiunia longa, Pacat. pan.: aestum fluviis, Hor.: laborem cantu, Verg.: cavā aegrum amorem testudine, Verg.: lacrimas alcis, Ov.: metum, Verg. – von lebl. Subjj., singulorum fatigatio, quamlibet se rudi modulatione solatur, verschafft sich Erleichterung, Quint. 10, 1, 16: quamvis repulsam propinqua spes soletur, obwohl die nahe H. über die Zurückweisung tröste, Tac. ann. 2, 36. – b) jmd. schadlos halten, entschädigen, alqam decies HS dote, Tac. ann. 2, 86.
sōlor, (11) ātus sum, ārī, tr., ¶ 1 réconforter, fortifier : Pl. Epid. 112 ; Hor. Ep. 2, 1, 131 ; Virg. En. 9, 290 ; Quint. 1, 10, 16 || dédommager : Tac. Ann. 2, 86 ¶ 2 consoler : Virg. En. 4, 394 ; 5, 770 ¶ 3 adoucir, soulager, calmer : famem Virg. G. 1, 159, apaiser sa faim ; laborem cantu Virg. G. 1, 293, adoucir la fatigue par des chants ; lacrimas Ov. F. 2, 821, chercher à sécher des larmes ; cladem Tac. Ann. 16, 13, adoucir un désastre.
- 1. troosten [inopem et aegrum];
- 2. sterken, verkwikken [fessos opibus];
- 3. (poët.; postklass.) verzachten, verlichten, sussen [laborem cantu; metum; curas; famem stillen; aestum fluviis];
- 4. (Tac.) schadeloosstellen [alqm dote].
sōlor ātus, ārī, dep.
- 3 SAL-, to comfort, console, solace: lenire dolentem Solando, V.: inopem et aegrum, H.: solantia tollite verba!your words of comfort, O.—To soothe, ease, lighten, lessen, relieve, assuage, mitigate: Concussā famem quercu, V.: fluviis aestum, H.: cantu laborem, V.: lacrimas, O.: quamvis repulsam spes soletur, Ta.: (virginem) posthabitam decies sestertii dote, Ta.