temptatio

temptātio, ōnis, f. (tempto), I) der Angriff, Anfall, novae temptationes, neue Krankheitsanfälle, Cic. ad Att. 10, 17, 2. – II) der Versuch, die Probe, Liv. 3, 38, 7 u.a. – III) die Versuchung, mundus per omnes horas temptationis plenus, Angustin. de civ. dei 1, 27. p. 43, 10 D.² Tert. de spect. 27 in.

temptatio (tent-) [CL = attempt] 1 test, examination, investigation; b (of person); c (transf.). 1236 quod ‥ abbas haberet ~onem cervisie de hominibus ipsius Johannis Cart. Ciren. 208; 1248 quotienscunque debeat fieri ~o panis et cervisie ab eisdem burgensibus (Oxford) BBC 222; 1255 ~o panis fiat bis in anno (Oxford) Ib.; 1351 [for testing] ~one [of the white wine for the lord] Rec. Leic. II 76.  b Dominus noster factiosam farisaicae ~onis [gl.: þære fariseiscere costnunge] calumniam verae responsionis argumento confutans explodit Aldh. VirgP 18.  c vix precipienti paritum est, eo quod res incredibilis videbatur et majestatis divine manifesta tentatio J. Sal. Anselm 1013C. 2 trial, challenge, difficult or testing circumstance. voverat ‥ ab olim inter varias ~onum angustias, si Dominus prosperum faceret desiderium suum, edificaturum se Domino templum Dominic V. Ecgwini I 8; [Paulinus] post multa populi aquilonalis spolia diabolo detracta, ne militi emerito persecutionum deesset ~o, violentia hostili proturbatum a sede, Cantiam concessisse W. Malm. GP I 72; infirmitatis ‥ humane ~ones sunt he: verumtamen et virtus plerumque in infirmitate perficitur et fidei constantia tribulationibus augmentatur Gir. IK II 7; ipsi quod in cotidianis tentationibus cogimur experiri, et aquarum tempestas ingruit et flumina irruunt J. Ford Serm. 109. 10; s1345 licet ‥ Dominus interdum quos diligit lacessiri permittat injuriis, facit tamen cum ~one proventum [cf. I Cor. x 13], ut servus humilis ex persecucione in justicia proficiat et hostis iniquus in sua perversitate succumbat (Lit. Regis) Ad. Mur. Chr. 169. 3 temptation. si quis Christianus subita ~one mente sua excederit vel post †inasinam [l. insaniam] se ipsum occiderit Theod. Pen. II 10. 4; quomodo primam temtationem [v. l. ~onem] disperationis a Satana pertulerit Felix Guthl. 29 tit.; [temtatus immunditia] nisi prius ignis temtationis reciderit, reum se quasi usque ad vesperum cognoscat Bede HE I 27 p. 59; protege corpus meum et animam meam ab hostis antiqui temtationibus Alch. Or. 144; verens ne monachi ‥ noviter instituti aliqua ultra quam ferre valerent ~one concuterentur Eadmer V. Osw. 23; hostes nostri spiritales ‥ ~onum tormentis murum virtutum quatientes Ailr. SS Hex prol. p. 175; ab estu eam [ac. animam] tentationum carnalium ‥ defensare J. Ford Serm. 38. 7.

temptātĭō, ōnis, f. (tempto), ¶ 1 atteinte, attaque de maladie : Cic. Att. 10, 17, 2 ¶ 2 essai, expérience : Liv. 3, 38, 7 ; 41, 23, 14 ¶ 3 tentation : Eccl.

temptātiō (tent-) ōnis, f

• tempto, an attack: valetudo confirmata a novis temptationibus.—An attempt, trial, proof: perseverantiae, L.: abolendi magistratūs, L.